23.09.2025

Α Σ Υ Μ Β Ι Β Α Σ Τ Ο Σ

Συμβιβασμός με το πολιτικό μας σύστημα σημαίνει

υποταγή στο σύστημα

Υποταγή όμως σημαίνει δουλεία.

Και επειδή θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι δεν

συμβιβαζόμαστε με αυτό το πολιτικό σύστημα.

Για αυτό είμαστε απέναντι σε αυτό που μας

υποτάσσει.

Ασυμβίβαστος σημαίνει αντιδραστική

συμπεριφορά και απόρριψη εναντίον

αυτού που θέλει να υποτάσσει.

Ασυμβίβαστος με νόμους που στερούν την ελευθερία.

Ασυμβίβαστος με τον νομοθέτη που θεσπίζει νόμους

δουλείας.

Ασυμβίβαστος με αυτούς που κλέβουν το βιός μου.

Ασυμβίβαστος με αυτούς που μου στερούν την

πατρίδα μου.

Ασυμβίβαστος με αυτούς που ξεπουλάνε την πατρίδα

μου.

Ασυμβίβαστος με τις πράξεις ανεύθυνων

αντιπροσώπων.

Ασυμβίβαστος με την μιζέρια και την φτώχεια.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση, αφήνουν πολλά περιθώρια για την αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος εν γένει.

Οι δεινοπάθειες που ταλανίζουν τον ελληνικό λαό τις τελευταίες δεκαετίες δεν είναι δημιούργημα εξωγενών παραγόντων, πολεμικών καταστάσεων ούτε αντίξοων καιρικών συνθηκών, ούτε άλλων φυσικών αιτιών, αλλά αυτές οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στην πολιτική ηγεσία, στις επιλογές της, στην ποιότητα της πολιτικής τάξης και μιας ανεξέλεγκτης εξουσιαστικής ελίτ που αφέθηκε να δημιουργηθεί και να ορίσει την τύχη του λαού όλο αυτό το χρονικό διάστημα.

Τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί είναι υπαρξιακής σημασίας τόσο για την υπόσταση του έθνους όσο και για του ελληνικού κράτους.

Γεγονός είναι ότι αυτή η μίζερη κατάσταση διαπιστώνεται καθημερινά, τα λάθη συνεχίζονται η διαφθορά και η καταλήστευση των δημοσίων πόρων του κράτους και της ΕΕ που διοχετεύονται με την έγκριση, την ανοχή και την σχετική νομοθέτηση της πολιτικής ηγεσίας δεν έχουν όρια, σε σημείο όπου διακινδυνεύεται ακόμα και αυτή η ασφαλή λειτουργία των σωμάτων ασφαλείας, της δικαιοσύνης, των υποδομών και η προστασία των πολίτων από την μαζική εγκληματικότητα από ορδές λαθρομεταναστών και δήθεν ευπαθών κοινωνικών ομάδων..

Ο λαός ουσιαστικά υποφέρει. Τίποτε δεν λειτουργεί όπως πρέπει. Οι νέοι μας εγκαταλείπουν μαζικά την χώρα. Το χρέος, ιδιωτικό και δημόσιο παρόλα τα μνημόνια, αυξάνεται συνεχώς. Ο λαός φτωχοποιείται συστηματικά. Έχασε την περιουσία του και την αξιοπρέπειά του..

Η Ελλάδα στέκει αδύναμα χωρίς σύνορα, χωρίς φρουρούς και το χειρότερο στερεί κάθε ελπίδα στην νεολαία της..

Η πολιτική ηγεσία κωφεύει. Δεν ανταποκρίνεται στα αιτήματα του λαού αλλά συνεχίζει με αμείωτη ένταση το αντιπαραγωγικό και καταστρεπτικό για την κοινωνία, έργο της. Ο λαός κατάντησε αντικείμενο εκμετάλλευσης και τίποτε περισσότερο.

Είναι ανώφελο να αραδιάσουμε όλα τα κακώς κείμενα, γιατί είναι σε όλους μας λίγο πολύ γνωστά.

Εξ άλλου η συνεχής διαπίστωση και εξιστόρηση των δεινών, των σκανδάλων, και των αυθαιρεσιών των αρχόντων δεν φέρνει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, χειροτερεύει το φρόνημα, και οδηγεί τον κόσμο στην απελπισία

Η κοινωνία φέρει αυτή την περίοδο όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας κοινωνίας υπηκόων και ραγιάδων σουλτανικού τύπου.

Οι συνθήκες για μια ουσιαστική εναλλακτική πολιτική λύση έχουν ωριμάσει.

Το θέμα μας δεν είναι η επιλογή ενός άλλου κόμματος, ενός άλλου πολιτικού προσώπου, αλλά η εγκαθίδρυση ενός άλλου πολιτικού συστήματος.

Το πολιτικό σύστημα είναι εκείνο που διαχρονικά εκτρέφει το πλήθος των τρωκτικών και του συνόλου των παθογενειών της κοινωνίας μας.

Η λύση δεν είναι το άλλο κόμμα, αλλά το άλλο πολιτικό σύστημα.

Η λύση δεν είναι τα άλλα πρόσωπα , αλλά οι άλλες αρχές.

Το πολιτικό σύστημα έχει όνομα και ονομάζεται: Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

Αυτό το πολιτικό σύστημα είναι η πηγή του κακού και των δεινών της χώρας

Αυτό το πολιτικό σύστημα έχει εκπέσει, έχει ξεφύγει από τον σκοπό του, αναπαράγεται μέσα από πρακτικές διαφθοράς και τρέφει μόνο τα τρωκτικά που το εξυπηρετούν. Κάθε φορά με διαφορετικά πρόσωπα και κόμματα. Κάθε φορά με υποσχέσεις που δεν τηρούνται ποτέ..

Οι δυνάμεις που αντιστέκονται δυσφημίζονται και κατακρεουργούνται με το πιο επαίσχυντο τρόπο.

Αυτό το είδος του πολιτικού συστήματος βασίζεται επάνω στην γενική και ανεξέλεγκτη από τον λαό αντιπροσώπευση, είναι διατυπωμένο, ορισμένο και κατοχυρωμένο στο Σύνταγμα.

Οι παθογένειες λοιπόν πηγάζουν από την αδυναμία ή και παραλείψεις του Συντάγματος να θέσουν ουσιαστικά όρια στην ισχύ της αντιπροσώπευσης.

Έτσι, οι φορείς της αντιπροσώπευσης εκπηγάζοντας την νομιμότητα τους από τις διατάξεις του Συντάγματος, ή ερμηνεύοντας αυτές κατά το δοκούν χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, αυθαιρούν στο κυβερνητικό τους έργο, δημιουργούν προνόμια, νομοθετούν υπερ τους, εναλλάσσουν τα πρόσωπα και κόμματα κατά τρόπο που να διατηρούνται στην εξουσία, καταπατώντας και εμπαίζοντας την λαϊκή θέληση και λαϊκή επιθυμία.

Η ρήση του Συντάγματος ότι η λαϊκή κυριαρχία είναι ο θεμέλιος λίθος του πολιτεύματος αγνοείται πλήρως.

Ο Ελληνικός Λαός τώρα βρίσκεται ενώπιον της ιερής υποχρέωσης να αναλάβει την πρέπουσα ευθύνη για την επανασύσταση, και επανασύνταξη της ελληνικής δημοκρατίας σε νέα πλαίσια που να διασφαλίζεται πλήρως η ρήση του Συντάγματος για την λαϊκή κυριαρχία..

Ο λαός πρέπει να ανακτήσει την κυριαρχία του και αυτό μπορεί να το επιτύχει όταν καταφέρει να αποτινάξει από τον σβέρκο του την αυθαίρετη κυριαρχία της κομματικής αντιπροσώπευσης, να την θέσει υπό τον έλεγχο του, έτσι ώστε να κυβερνά κυρίαρχα και αβίαστα, μέσω των υπό αυτού εκλεγμένων αντιπροσώπων του, όμως, κάτω από τους όρους και τις αρμοδιότητες που ο ελληνικός λαός τους παραχωρεί τους ορίζει και τους επιτρέπει.

Στο κάτωθι σχέδιο τροποποίησης του Συντάγματος επιδιώκεται η μεταστροφή της πολιτικής.

Μέχρι τώρα η πολιτική ορίζεται, κατευθύνεται και υπηρετεί τους αντιπροσώπους(βουλευτές/υπουργούς).

Ο λαός έχει τον ρόλο του τροφοδότη και υπηρέτη της εξουσίας των αντιπροσώπων(βουλευτών) τους οποίους εικονικά ο ίδιος επιλέγει κατά υπόδειξη της κυρίαρχης πολιτικής τάξης των αντιπροσώπων.

Στο προτεινόμενο Σύνταγμα οι αντιπρόσωποι (βουλευτές/υπουργοί) αποκτούν τον ουσιαστικό τους ρόλο.

Καθίστανται δηλαδή υπηρέτες του λαού, τελούν υπό την κυριαρχία του, χωρίς να αποβλέπουν σε ίδιο οικονομικό όφελος αλλά να προσφέρουν από φιλοπατρία χωρίς οικονομικές ή άλλες επιδιώξεις περισσότερα στον λαό, το έθνος και την πατρίδα, από ό,τι θα επωφεληθούν από την άσκηση των πολιτικών τους καθηκόντων.

Για την καθιέρωση της ουσιαστικής λαϊκής κυριαρχίας είναι απόλυτη ανάγκη

ο λαός να εκλέγει όλα τα ανώτατα όργανα της κρατικής εξουσίας.

Επομένως πρέπει να εκλέγει:

α)Την Βουλή, η οποία ασκεί νομοθετική εξουσία και μόνο.

β)Τον Προέδρο της δημοκρατίας, φέροντος ενός μέρους της εκτελεστικής εξουσίας.

γ)Το Συνταγματικό Δικαστήριο ως επικεφαλής του σώματος της δικαστικής εξουσίας.

δ)Το Ανώτατο Ελεγκτικό Συμβούλιο ως θεσμικό όργανο για τον αντικειμενικό έλεγχο των κρατικών πόρων, χωρίς παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας.

Και εν συνεχεία:

ε)Ο λαός αποκτά το δικαίωμα να αποφαίνεται με δημοψηφίσματα προτείνοντας νόμους και καταργώντας νόμους.

ζ)Τα κόμματα οργανώνονται σύμφωνα με ρητές συνταγματικές διατάξεις, όπου τα μέλη αποκτούν κυρίαρχο ρόλο στην οριοθέτηση της κομματικής πολιτικής.

η)Συνταγματικές αλλαγές είναι θέμα μόνο του λαού που εγκρίνει η απορρίπτει με δημοψηφίσματα.

θ)Καθιερώνεται η απλή αναλογική αλλά κατά τρόπο, όπου η κυβερνητική αστάθεια να καθίσταται ανέφικτη και να επιτυγχάνονται πάντα ισχυροί κυβερνητικοί συνασπισμοί.

ι)Καθιέρωση ανωτάτων φορολογικών συντελεστών. Απαλλαγή της ιδιοκτησίας από επιπρόσθετους φόρους όπως ενφια.

Νόμοι και αποφάσεις που μειώνουν μαζικά αξίες ακινήτων της επικράτειας δεν ισχύουν. Ουσιαστική προστασία της ιδιοκτησίας.

Δεν επιτρέπεται από ηθικής και οικονομικής απόψεως, να ωφελείται η κοινωνία και το κράτος από την φυσική απώλεια του ατόμου.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1

Λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο ένα (1) του Συντάγματος, οπου η λαϊκή κυριαρχία διακηρύσσεται ως θεμέλιο του πολιτεύματος, θεωρούμε ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έτσι όπως αυτή στην πράξη εφαρμόζεται, δεν εναρμονίζεται με την λαϊκή θέληση, αλλά δρα, αναπτύσσεται και εξελίσσεται ενάντια στην λαϊκή θέληση και στο λαϊκό συμφέρον.

Η λαϊκή κυριαρχία δεν αποτελεί πλέον θεμέλιο λίθο της κοινωνικής και πολιτικής διαμόρφωσης, όπως όφειλε να είναι, αλλά αυτή εξαρτάται άμεσα από την θέληση και την βούληση των εκλεγμένων, δια τον σκοπό αυτό, αντιπροσώπων.

2

Γνωρίζουμε, ότι ένα πολίτευμα ονομάζεται δημοκρατικό όταν οι πολίτες έχουν την δυνατότητα να ασκούν τα βασικά πολιτικά δικαιώματα εκείνα, που ορίζουν την κατ’ ουσία έννοια της δημοκρατίας.

Πέραν δηλαδή του δικαιώματος του Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι να έχουν την δυνατότητα ασκήσεως του δικαιώματος του Ελέγχειν, Δικάζειν και Νομοθετειν.

3

Το παρόν σύνταγμα που ορίζει το πολιτικό σύστημα, επιτρέπει στο λαό μόνο την άσκηση του Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι. Τα δικαιώματα του Ελέγχειν, Δικάζειν και Νομοθετειν ασκουνται από τους αντιπροσωπους του. Κατά αυτόν τον τροπο η λαϊκή κυριαρχία υλοποιείται μόνον εντός των ορίων εκείνων, που του επιτρέπουν οι αντιπρόσωποί του.

4

Η εξέλιξη του πολιτικού βίου στην πράξη έχει ως αποτέλεσμα την αυθαίρετη κυριαρχία των αντιπροσώπων, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει μια νέα άρχουσα πολιτική τάξη, ασκούντες εξουσία υπεράνω του λαού, καταργώντας κυριολεκτικά την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, υποβιβάζοντας τα κοινωνικά μέλη σε απλούς υπηκόους.

ΣΚΟΠΟΣ - ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ

1

Σκοπός της πρωτοβουλίας αυτής είναι η ενεργοποίηση των πολιτικών δυνάμεων εκείνων οι οποίες δρώντας στα πλαίσια του νόμου και εντός των ορίων της συνταγματικής νομιμότητας ( Άρθρο 110 του Συντ.), να τροποποιήσουν το υφιστάμενο πολίτευμα κατά τέτοιον τρόπον, ούτως ώστε να επιτυγχάνεται κατά το μέγιστο δυνατόν η υλοποίηση της παραγράφου δυο (2) του άρθρου ένα (1) του Συντάγματος, εις το οποίο αναφέρεται ρητά, ότι:

θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

2

Για αυτό εμείς, ως πρωτοβουλία, θέτουμε περαιτέρω ως στόχο την εκπόνηση ενός σχεδίου αναθεώρησης του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο τα κοινωνικά μέλη θα καθίστανται ελεύθεροι, υπεύθυνοι και ουσιαστικά κυρίαρχοι πολίτες, έτσι ώστε:

ο λαός συλλογικά να κυβερνά μέσω των αντιπροσώπων του και όχι να κυβερνάται αυθαίρετα από τους αντιπροσώπους του,

που σημαίνει περαιτέρω,

την τροποποίηση και αλλαγή της μορφής του πολιτεύματος (στα πλαισια του άρθρου 110 ) κατά τέτοιο τροπο, ώστε οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι να είναι μεν φορείς της εξουσίας του λαού, αλλά να τελούν πάντα υπό τον έλεγχό του.

3

Η επιδιωκόμενη τροποποίηση του πολιτειακού συστήματος δεν σκοπεύει στην κατάργηση της αντιπροσώπευσης, ούτε στην αναθεώρηση της βάσης και της μορφής του πολιτεύματος, ως Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας,

αλλά μόνον στην οριοθέτηση της εξουσίας που ασκεί η γενική αντιπροσώπευση εντός ενός συνταγματικά προκαθορισμένου πλαισίου, χωρίς να έχει πλέον την δυνατότητα να χειραγωγεί την λαϊκή θέληση, αλλά να συμπλέει και να υποτάσσεται σε αυτή.

4

Για την επίτευξη του σκοπού αυτού είναι κατά αρχήν αναγκαία η σύνταξη νέων συνταγματικών κανόνων έτσι ώστε να διασφαλίζεται η λαϊκή κυριαρχία μέσω ασκήσεως διευρυμένων πολιτικών δικαιωμάτων, δηλαδή των πολιτικών δικαιωμάτων εκείνων που ορίζουν, υλοποιούν και φέρουν στην πράξη την πραγματική δημοκρατία

Αυτό σημαίνει…

α) Διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων. Πέραν δηλαδή του δικαιώματος Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι απαιτείται και η άσκηση του δικαιώματος του Ελέγχειν Δικάζειν και Νομοθετειν.

β) Διάσπαση της Εκτελεστικής Εξουσίας μεταξύ Κυβέρνησης και Προέδρου της Δημοκρατίας. ( Άρθρο 26, παρ. 2 του Συντ.)

γ) Απεξάρτηση της Νομοθετικής και Δικαστικής Εξουσίας από την Εκτελεστική

δ) Θεσμοθέτηση ανεξάρτητης Ελεγκτικής Εξουσίας...

ε) Άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό φέροντος μέρος της

Εκτελεστικής Εξουσίας και της συνολικής ευθύνης του κρατικού μηχανισμού.

ζ) Άμεση εκλογή από τον λαό ενός Συνταγματικού Δικαστηρίου το οποίο τίθεται επικεφαλής του Δικαστικού Σώματος, το οποίο φέρει και την ευθύνη για την εύρυθμο λειτουργεία των δικαστηρίων και την απόδοση δικαιοσύνης κατά τον προσήκοντα τρόπο.

η) Τα κόμματα ορίζονται και λειτουργούν σύμφωνα με ενιαίους συνταγματικούς κανόνες εις τους οποίους, αναφέρονται ρητά οι τρόποι ανάδειξης υποψηφίων, η διαδικασία των αρχαιρεσιών, και η χρηματοδότησής τους.

θ) Τα κομματικά μέλη λαμβάνουν κυρίαρχο ρόλο στην διαμόρφωση της κομματικής πολιτικής.

ι) Το δικαίωμα του λαού να αποφασίζει αυτόβουλα με δημοψηφίσματα.

5

Συνοψίζοντας αναφέρουμε, ότι

πρωταρχικό μέλημα και κύριος σκοπός της πρωτοβουλίας είναι η καθιέρωση της πραγματικής δημοκρατίας, η οποία ολοκληρώνεται πρωτίστως με την κατάκτηση και εδραίωση του δικαιώματος του λαού να αποφασίζει αυτόβουλα με δημοψηφίσματα.

6

Μέσω της πρωτοβουλίας αυτής

επιδιώκεται περαιτέρω: η ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας,

η οποία οφείλει να τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση.’’ ( Άρθρο 52 του Συντ.)

7

Η πρωτοβουλία αυτή έχει ως σκοπό την μεταμόρφωση του ελληνικού λαού από λαό υπηκόων σε λαό κυρίαρχων πολίτων.

8

Οι επιδιώξεις της πρωτοβουλίας περιορίζονται στην τροποποίηση του πολιτεύματος της χώρας.

ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Οι γενικές θεσμικές αλλαγές του Συντάγματος που επιδιώκονται παράλληλα μέσω της πρωτοβουλίας είναι όπως κατωτέρω αναφέρονται.

Α

1

Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η κατ’ ουσία και πράξη λαϊκή κυριαρχία.

2

Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους, και ορίζονται μέσω συνταγματικών διατάξεων, μέσω δημοψηφισμάτων και ασκούνται μέσω των υπό αυτού νομίμως εκλεγμένων αντιπροσώπων του, όπως αυτός κυρίαρχα επιτρέπει και ορίζει.

3

Οι πολίτες πέραν της ασκήσεως των δικαιωμάτων του Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι, ασκούν και τα δικαιώματα του Ελέγχειν, Δικάζειν και Νομοθετείν.

4

Η άσκηση των δικαιωμάτων αυτών επιτρέπεται και κείται εντός των ορίων των διατάξεων του Συντάγματος και των νόμων που απορρέουν εξ αυτών.

5

Ο λαός εκφράζει την εξουσία του,

α)έμμεσα μέσω αντιπροσώπων οριζόμενων δια μυστικών αδιάβλητων και ελεύθερων εκλογών ή δια κλήρου και

β)άμεσα μέσω δημοψηφισμάτων.

6

Οι λαϊκές αποφάσεις και οι πολιτικές επιλογές του λαού είναι και πολιτικές επιλογές του έθνους. Ουδείς άλλος εκφράζει πιστότερα το εθνικό συμφέρον από τον ίδιο τον λαό.

7

Οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι είναι φορείς της εξουσίας του λαού και τελούν πάντα υπό τον έλεγχό του. Η άσκηση της λαϊκής αντιπροσώπευσης δεν είναι απαλλαγμένη ευθυνών. Προσωπική ή συλλογική ευθύνη δεν αποκλείεται. Νόμος σχετικός ορίζει τα πεδία αρμοδιότητας και ευθύνης των αντιπροσώπων.

Η άσκηση οιουδήποτε πολιτικού αξιώματος, έργου ή θέσεως δεν είναι υποχρεωτική. Ως εκ τούτου δεν επιτρέπεται ούτε ανέχεται από την πολιτεία η αποκόμιση οικονομικών ωφελειών ή άλλων πλεονεκτημάτων που δεν συμβιβάζονται με την κοινή ηθική και πέρα εκείνων που προβλέπει η πολιτεία. Παραγραφή τέτοιων αδικημάτων δεν υφίσταται.

8

Οι πολίτες ασκούν τα πολιτικά τους δικαιώματα αβίαστα, ανεξάρτητα, ελεύθερα και ανεπηρέαστα. Κάθε προσπάθεια ασκήσεως ψυχολογικής βίας, ατομικής ή συλλογικής, όπως και κάθε προσπάθεια προσφοράς αποκλειστικού ατομικού οφέλους με σκοπό την απόσπαση ψήφων θεωρείται κακούργημα κατά της πολιτείας και τιμωρείται αυστηρά όπως σχετικός νόμος ορίσει.

9

Οι εξουσίες που ασκούνται είναι η Νομοθετική, Δικαστική, Εκτελεστική και Ελεγκτική.

Αυτές ασκούνται:

α) άμεσα από τον λαό μέσω δημοψηφισμάτων και

β) έμμεσα μέσω των υπό αυτού εκλεγμένων αντιπροσώπων του.

Ειδικότερα στην περίπτωση β)

Η Εκτελεστική εξουσία ασκείται από την Κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η Νομοθετική από την Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η Ελεγκτική από το Ανώτατο Ελεγκτικό Συμβούλιο.

Η Δικαστική από τα δικαστήρια. Οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα της

Δικαιοσύνης και του Ελληνικού Λαού.

Οι Εξουσίες είναι μεταξύ τους ανεξάρτητες. Ως εκ τούτου τα μέλη της κυβέρνησης, Πρωθυπουργός, Υπουργοί, Υφυπουργοί και όλα τα υπόλοιπα στελέχη της Εκτελεστικής Εξουσίας που πλαισιώνουν τα Υπουργεία, δεν επιτρέπεται να είναι μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Δια την διασφάλιση της ανεξαρτησίας των εξουσιών ο λαός εκλέγει τα ανώτατα όργανα των μέσω ελευθέρων εκλογών, ή δια κλήρου, όπως σχετικός νόμος ορίσει.

10

Ο Έλεγχος ασκείται από ελεγκτικά κλιμάκια συγκροτούμενα από τακτικούς ελεγκτές που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία.

Για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας της Ελεγκτικής Εξουσίας ο λαός εκλέγει το Ανώτατο Ελεγκτικό Συμβούλιο το οποίο είναι η ανώτατη βαθμίδα ελέγχου και το οποίο φέρει την ευθύνη για την εύνομη λειτουργία της Εξουσίας .

Οι αρμοδιότητες του Ανώτατου Ελεγκτικού Συμβουλίου και του Ελεγκτικού Σώματος διάκεινται στα πλαίσια όπως ορίζει το άρθρο 98 του Συντάγματος, ρυθμίζονται και ασκούνται επιπλέον όπως σχετικός νόμος ορίσει.

Το πεδίο ελέγχου του Ανώτατου Ελεγκτικού Συμβουλίου περιλαμβάνει γενικά όλους τους τομείς της δημοσίας δραστηριότητος, ειδικά εις την άσκηση της διοικητικής λειτουργίας, ιδιαίτερα εις την υλοποίηση των δημοσίων έργων και πολύ περισσότερο εις την εποπτεία των δαπανών του κράτους, που αφορούν την προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού, στρατιωτικών δαπανών, ιατροφαρμακευτικού υλικού και ενέργειας.

Η Ελεγκτική Εξουσία έχει δικαίωμα ελέγχου και πολιτικών προσώπων αιρετών η μη και δικαίωμα παραπομπής αυτών σε τακτικά δικαστήρια για άσκηση δίωξης άνευ αποφάσεως της βουλής. (κατάργηση του άρθρου 86 του Συντ.) Η έκτιση της ποινής πολιτικών προσώπων αρχίζει μετά το πέρας της ασυλίας των που τους παρέχει το πολιτικό τους αξίωμα.

Για κάθε ένα από τους κλάδους αυτούς, που αναφέρονται ανωτέρω, ορίζονται ειδικά τμήματα ελέγχου. Τα στελέχη του Ελεγκτικού Σώματος εκπαιδεύονται υποχρεωτικά σε ανώτατη ειδική σχολή που ιδρύεται αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό.

Η οργάνωση και δομή της λειτουργίας της ανεξάρτητης Ελεγκτικής Εξουσίας ορίζεται δια νόμου.

11

Ο λαός εκλέγει το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι το ανώτατο όργανο της Δικαστικής Εξουσίας η οποία τελεί υπό την εποπτεία και την άμεση ευθύνη του, είναι υπεύθυνο για την εύρυθμο λειτουργεία των δικαστηρίων και για την απόδοση δικαιοσύνης κατά προσήκοντα τρόπον..

Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έχει το δικαίωμα καταργήσεως νόμων, οι οποίοι δεν είναι συμβατοί με το Σύνταγμα, όπως το δικαίωμα πρότασης νόμων, για θέματα που αφορούν το δικαστικό σώμα και τροποποιητικών προτάσεων αυτών.

Οι αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου είναι αμετάκλητες.

Σχετικός νόμος ορίζει τον αριθμό των μελών, την διαδικασία επιλογής των μελών του, τον τρόπο οργάνωσης, τον τρόπο λειτουργίας και το πεδίο της αρμοδιότητας του.

Σχετικός νόμος ορίζει την θεσμοθέτηση Ειδικών Δυνάμεων Προστασίας του Συντάγματος. Οι δυνάμεις αυτές λειτουργούν αυτόνομα και ανεξάρτητα από τα λοιπά μέσα ασφαλείας της χώρας, έχοντας κύριο μέλημα την προστασία του Συντάγματος.

Ειδικός νόμος ορίζει το πεδίο αρμοδιότητας και την οργάνωσή των. Επικεφαλής των δυνάμεων αυτών τίθεται ο Πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου ο οποίος είναι υπεύθυνος και υπόλογος για τις πράξεις και τις ενέργειες του Σώματος αυτού.

12

Άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναλαμβάνει ξεχωριστές Εκτελεστικές Εξουσίες και είναι ο άμεσα υπεύθυνος, ανώτατος λειτουργός και διοργανωτής του κρατικού μηχανισμού του κράτους..

13

Η άσκηση οιασδήποτε πολιτικής εξουσίας και ειδικότερα η άσκηση του βουλευτικού, του υπουργικού, και πρωθυπουργικού αξιώματος τελούν υπό περιορισμό χρόνου. (Ανώτατο όριο Νομοθετική, Ελεγκτική 16 έτη. Εκτελεστική 12)

Μετακίνηση Υπουργών ή Υφυπουργών από το ένα υπουργείο στο άλλο στα πλαίσια κυβερνητικού ανασχηματισμού δεν επιτρέπεται.

Άτομα που προέρχονται από γονείς που έχουν ασκήσει ανώτατη πολιτική (Νομοθετική, Εκτελεστική) εξουσία δεν έχουν το δικαίωμα ασκήσεως Εκτελεστικής ή Νομοθετικής εξουσίας, όπως νόμος σχετικός ορίσει.

14

Οι έδρες κατανέμονται σύμφωνα με την μέθοδο της απλής αναλογικής. Αλλαγή του τρόπου κατανομής των εδρών γίνεται μόνον κατόπιν δημοψηφίσματος.

15

Η λειτουργία των κομμάτων, ο τρόπος οργάνωσής των, όπως και ο ρόλος των μελών, ορίζεται μέσω ενιαίων συνταγματικών κανόνων.

16

Ο λαός κατέχει το δικαίωμα να αποφασίζει αυτόβουλα μέσω δημοψηφισμάτων τοπικού και επικρατείας ενδιαφέροντος. Τα δημοψηφίσματα αυτά λαμβάνουν νομοθετικό και εκτελεστικό χαρακτήρα.

Νόμοι ή αποφάσεις που προέκυψαν μέσω δημοψηφίσματος ισχύουν από την επόμενη της ανακοινώσεως του αποτελέσματος..

17

Αλλαγή του Συντάγματος, όπως και κάθε τροποποίηση, συμπλήρωση ή κατάργηση άρθρων αυτού γίνεται μόνον κατόπιν δημοψηφίσματος.

18

Αναβάθμιση του ρόλου των βουλευτών. Απεξάρτηση από την κομματική κυριαρχία και από την υποχρέωση στήριξης της Εκτελεστικής Εξουσίας. Οι βουλευτές δεν ασκούν σε καμιά περίπτωση Εκτελεστική, Ελεγκτική ή Δικαστική εξουσία. Εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο σε έσχατες ειδικές περιπτώσεις που προβλέπονται από σχετικό νόμο ένεκα πολεμικής κατάστασης.

19

Ουδείς δύναται να φέρει Νομοθετική, Εκτελεστική, Ελεγκτική ή Δικαστική εξουσία ταυτόχρονα παρά μόνο σε έκτατες αναγκαίες περιπτώσεις υπό περιορισμό χρόνου και σε περιπτώσεις που υφίστανται στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως ο νόμος ορίσει.

Παραπτώματα προσώπων ασκούντων Εκτελεστική, ή Δικαστική, ή Ελεγκτική και Νομοθετική εξουσία εξετάζονται από Ειδικό Δικαστήριο, που ορίζει το Συνταγματικό Δικαστήριο.

Εφέσεις εν προκειμένω εξετάζονται μόνον από το Συνταγματικό Δικαστήριο, η απόφαση του οποίου είναι αμετάκλητη.

Η άσκηση οιουδήποτε πολιτικού αξιώματος επισύρει την προσωπική ευθύνη του ασκούντος. Ουδείς ανεύθυνος κατά την άσκηση πολιτικής εξουσίας.. Οι ευθύνες καταλογίζονται στους υπεύθυνους όπως σχετικός νόμος ορίσει.

20

Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα άσκησης Δικαστικής Εξουσίας κατά περίπτωση και όπως σχετικός νόμος ορίσει…

Κάθε πολίτης, η μια ομάδα πολίτων ή σωματείο, ιδιαίτερα όταν ο αντίδικος έχει εμφανή κεφαλαιοκρατική υπεροχή ή όταν πρόκειται για περιπτώσεις διαφθοράς ή απάτης εις βάρος του δημοσίου από δημόσιους λειτουργούς αιρετούς ή μη, ή και από διαχειριστές δημοσίου χρήματος ή δημοσίων επιχειρήσεων, έχει το δικαίωμα προσφυγής σε δικαστήριο πολιτών.

Η οργάνωση, η σύσταση και η λειτουργία του δικαστηρίου των πολιτών τελείται όπως σχετικός νόμος ορίσει..

21

Οι πολίτες έχουν το αυτόβουλο δικαίωμα προτάσεως νόμων προς την Βουλή, ή άμεσης νομοθέτησης μέσω δημοψηφισμάτων, ή λήψης διοικητικών αποφάσεων, ή αποφάσεων δια οποιοδήποτε θέμα, όμως, πάντα όπως ο σχετικός νόμος ορίσει..

22

Στα πλαίσια του διαχωρισμού των εξουσιών, όργανο μιας εξουσίας δεν πρέπει να ορίζεται, να διορίζεται, ή να επιλέγεται ή να εκλέγεται από όργανα άλλης εξουσίας. Ένα όργανο δεν δύναται να φέρει άλλη εξουσία πέρα της εξουσίας του σώματος εις το οποίο ανήκει. Εξαιρέσεις επιτρέπονται μόνο σε πολεμική κατάσταση και στα πλαίσια που θα ορισθούν με νόμο.

23

Άπαντες όσοι τελούν υπό την υπηρεσία του δημοσίου και αμείβονται από το δημόσιο, αμείβονται δικαιοκρατικά και σύμφωνα με την αρχή της απόδοσης – αμοιβής.

24

Ουδείς επιτρέπεται να κάνει χρήση της κρατικής εξουσίας που φέρει, ή της διοικητικής εξουσίας που φέρει κατά την άσκηση διοικητικών αρμοδιοτήτων δημοσίων επιχειρήσεων προς ίδιον όφελος, ή της ομάδας, ή του σώματος εις το οποίον ανήκει. Παραβάσεις τιμωρούνται με αποκλεισμό από το αξίωμα και με λοιπές ποινές, όπως σχετικός νόμος ορίσει.

25

Οι κείμενες συνταγματικές διατάξεις δεν έχουν νομιμότητα εφ όσον αυτές έρχονται σε σύγκρουση ή καταργούνται από τις προβλεπόμενες τροποποιήσεις.

Η Νομοθετική Εξουσία υποχρεούται στην σύνταξη και ψήφιση νόμων, που υλοποιούν το πνεύμα και εμπεδώνουν την ιδέα αυτή στην πρακτική λειτουργία της πολιτείας. Ταυτόχρονα συμπληρώνουν και εναρμονίζουν το ισχύον Σύνταγμα με τις νέες προβλεπόμενες αλλαγές για να φέρουν στο φως το νέο θεσμικό πλαίσιο, που θα οδηγήσει την κοινωνία στην εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας και της πραγματικής δημοκρατίας.

Οι νόμοι που ψηφίζονται από την βουλή πρέπει να είναι, απλοί, κατανοητοί, σαφέστατοι, μη επιδεχόμενοι παρερμηνείες, ούτε ερμηνευτικές εγκυκλίους, αλλά ολοκληρωμένοι ως προς τον σκοπό για τον οποίον συντάχθηκαν και συμβατοί πάντα με την κοινή λογική.

Β

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

1

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος.

Οι πράξεις του Προέδρου ισχύουν στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που του ορίζει ρητά το Σύνταγμα, άνευ προσυπογραφή άλλων οργάνων της Νομοθετικής, Δικαστικής, Ελεγκτικής, ή Εκτελεστικής εξουσίας.

2

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται απευθείας από τον λαό. Το αξίωμα του Προέδρου είναι εξαετούς διαρκείας άνευ δικαιώματος επανεκλογής. Το αξίωμα του Προέδρου και Αντιπροέδρου είναι ασυμβίβαστο με οποιοδήποτε άλλο ταυτόχρονο αξίωμα, έργο ή θέση.

3

Η προεδρική περίοδος αρχίζει από την στιγμή ορκωμοσίας του Προέδρου. Η ανάληψη των καθηκόντων του αρχίζει από την επόμενη της ημέρας που έληξε η θητεία του απερχομένου Προέδρου. Σε ειδικές περιπτώσεις από την ημέρα της εκλογής του. Ο Αντιπρόεδρος ασκεί τα καθήκοντα ή υπηρεσίες του σύμφωνα με τις υποδείξεις του Προέδρου. Σε περίπτωση πολέμου η προεδρική θητεία παρατείνεται έως την λήξη του.

4

Ο Πρόεδρος εκλέγεται μεταξύ τουλάχιστον τριών υποψηφίων. Οι υποψήφιοι πρέπει να τελούν ψυχικής και σωματικής ακεραιότητας. Η ηλικία των κατά την ημέρα της επιλογής των ως υποψήφιοι πρέπει να είναι μεταξύ 45, έως 65 ετών. Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να εκλεγεί όποιος είναι Ελλην πολίτης τουλάχιστον είκοσι πέντε έτη, ανεξαρτήτου φύλου ή θρησκευτικού δόγματος που δεν έχει πολιτικές επιδιώξεις, έχει πατέρα ή μητέρα ελληνικής καταγωγής και δεν στερείται των πολιτικών του δικαιωμάτων.

5

Δια την επιλογή του Προέδρου κάθε κόμμα που εκπροσωπείται στην βουλή έχει το δικαίωμα στην ανάδειξη τουλάχιστον ενός υποψηφίου. Έκαστος συνδικαλιστικός φορέας και τα σώματα ασφαλείας δικαιούνται στην ανάδειξη τουλάχιστον ενός υποψηφίου. Οι υποψήφιοι επιλέγονται από τα διοικητικά συμβούλια και εκλέγονται δια ψήφου από τα μέλη. Οι συνδικαλιστικοί φορείς έχουν το δικαίωμα ανάδειξης κοινού υποψηφίου. Νόμος σχετικός ορίζει την διαδικασία επιλογής και ανάδειξης των υποψηφίων.

6

Οι τελικοί υποψήφιοι για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις.

7

Η εκλογή διεκπεραιώνεται σε δύο φάσεις. Εάν δεν υπάρχει απόλυτη πλειοψηφία η εκλογή επαναλαμβάνεται εντός δέκα πέντε ημερών μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου. Ο δεύτερος είναι ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας. Σε περίπτωση οριστικής αδυναμίας του Προέδρου να ασκήσει τα καθήκοντα του, που παραιτηθεί, που κηρυχθεί έκπτωτος κατά τις διατάξεις του Συντάγματος, ή πεθάνει, ο Αντιπρόεδρος ασκεί τα καθήκοντα του Προέδρου για το υπόλοιπο της προεδρικής θητείας πλήρως. Ο τρίτος κατά σειρά προβιβάζεται στην θέση του Αντιπροέδρου. Εις περίπτωση αδυναμίας και των τριών αυτών ασκήσεως του προεδρικού καθήκοντος, ορίζεται προσωρινά ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Πρόεδρος της Βουλής έως την ανάδειξη νέου δια εκλογών Προέδρου. Εις αυτήν την περίπτωση αυτή η εκλογή νέου Προέδρου δεν δύναται να καθυστερήσει πέρα των τριών μηνών εκτός και αν προκύψει στην περίοδο αυτή πολεμική κατάσταση.

8

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν πρέπει να προέρχεται από κομματική παράταξη. Δεν πρέπει δηλαδή να έχει διατελέσει κομματικό μέλος, να μην έχει αναπτύξει κομματική δραστηριότητα, να μην έχει ασκήσει Εκτελεστική Εξουσία, να μην έχει εργαστεί ή προσφέρει υπηρεσίες σε διάφορες μυστικές υπηρεσίες, να μην είναι μέλος ανεπίσημης οικονομικής οργανώσεως ή μη αναγνωρισμένης θρησκευτικής αιρέσεως ή οποιασδήποτε άλλης μυστικής οργανώσεως. Ακόμη ούτε να έχει αναπτύξει συνδικαλιστική δραστηριότητα κατά τα τελευταία δέκα χρόνια από την ημέρα της υποψηφιότητάς του. Ο υποψήφιος που υποδεικνύεται από τα σώματα ασφαλείας επιλέγεται και εκλέγεται όπως ορίσει σχετικός νόμος.

9

Η εκλογή του Προέδρου γίνεται σε κάθε περίπτωση δια πλήρη θητεία.

10

Οι ορισθέντες υποψήφιοι είναι πλέον δημόσια πρόσωπα και διατελούν υπό πλήρη διαφάνεια που σημαίνει. α) καταγραφή όλων των περιουσιακών στοιχείων ιδίων και των συγγενών. β) ενημέρωση δια την κατάσταση της υγείας των γ) αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα.

11

Την Προεδρία μπορεί να διεκδικήσει κάθε πολίτης άνευ της υποδείξεως των φορέων, που σχετικά αναφέρονται, αρκεί να προσκομίσει έναν ελάχιστο αριθμό υπογραφών ίσον με τον τελευταίο του εκλογικού μέτρου. Νόμος σχετικός ορίζει τη διαδικασία αυτή.

12

Την προεκλογική των παρουσίαση διενεργεί ένας φορέας διαιτησίας και οργάνωσης οριζόμενος από το Συνταγματικό Δικαστήριο, ο οποίος φέρει την ευθύνη για την εξ ίσου προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την οργάνωση και διαδικασία της όλης προεκλογικής εκστρατείας. Μέσω της ανεξάρτητης και αντικειμενικής αυτής διαιτητικής ομάδας πρέπει να επιτυγχάνεται η αμερόληπτη ενημέρωση του κοινου για τους υποψηφίους, χωρίς επιβολές ή προπαγανδιστικές πληροφορίες, εξασφαλίζοντας κατά το μέγιστο δυνατόν τροπο την εκλογή του καλλίτερου.

13

Η χρηματοδότηση της προεκλογικής παρουσίασης ( και το ύψος του διατιθεμένου ποσού) ορίζεται, κατόπιν εισηγήσεως του φορέα, εξ ίσου δια όλους του υποψηφίους από την βουλή και πέραν αυτού απαγορεύεται. Η χρησιμοποίηση επιπλέον χρηματικών ενισχύσεων ή άλλης μορφής επιβοηθείας, έστω και αν αυτή προέρχεται εξ ιδίων ή άλλης ιδιωτικής μορφής πόρων απαγορεύεται και τιμωρείται με οριστικό

αποκλεισμό ή αποβολή από το αξίωμα.

14

Όλη η προεκλογική διαδικασία τελεί υπό την ευθύνη του Συνταγματικού Δικαστηρίου με ανώτατο κριτήριο την εξασφάλιση ίσων όρων και ευκαιριών για τους υποψηφίους. Τα κόμματα και συνδικάτα δεν έχουν δικαίωμα συμβολής στην προβολή των ούτε οικονομικά ούτε οργανωτικά, ούτε με οιονδήποτε άλλο άμεσο ή έμμεσο τρόπο.

15

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο επικεφαλής του κρατικού μηχανισμού της χώρας.

Αυτός διορίζει τούς δημοσίους υπαλλήλους, οργανώνει την δομή και το είδος των δημόσιων υπηρεσιών. Είναι δε ο άμεσος υπεύθυνος δια την αποτελεσματική λειτουργία των. Ο αριθμός των απασχολουμένων στον δημόσιο τομεα ορίζεται σύμφωνα με την πραγματική αναγκαιότητα και δεν αποτελεί αντικείμενο κοινωνικής πολιτικής και ανακούφισης της απασχολησης.

Ο διορισμός των δημοσίων υπαλλήλων εις όλους τους τομείς της δημοσίας διοίκησης, σωμάτων ασφαλείας, κρατικών υπηρεσιών και όλων εν γένει που αμείβονται από το δημόσιο, εκτός των κρατικών επιχειρήσεων, γίνονται μόνον με έγκριση και ευθύνη του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η κυβέρνηση μέσω του αρμοδίου Υπουργού έχει μόνον δικαίωμα εισηγήσεως πρόσληψης περιορισμένου αριθμού μονίμου ή έκτατου προσωπικού δια την κάλυψη ορισμένων και συγκεκριμένων αναγκών προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτός αποφασίζει ιδία ευθύνη, εγκρίνει ή απορρίπτει.

Οι κρατικές επιχειρήσεις κερδοσκοπικού ή κοινωνικού χαρακτήρα τελούν υπό τον έλεγχο και ευθύνη του Υπουργού των οικονομικών. Ως κρατικές επιχειρήσεις νοούνται αυτές των οποίων την πλειοψηφία των μετοχών(51%) κατέχει το δημόσιο. Οι κερδοσκοπικού χαρακτήρα επιχειρήσεις του δημοσίου υποχρεούνται σε μια ελάχιστη θετική απόδοση κεφαλαίου. Αν δεν επιφέρουν κέρδη, πωλούνται ή κλείνουν. Ως επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, ή επιχειρήσεις που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, νοούνται οι επιχειρήσεις των οποίων τις μετοχές κατέχει πλήρως το δημόσιο.(100%). Αυτές μπορούν να λειτουργούν χωρίς κέρδη αλλά και χωρίς παθητικό.

16

Η επιλογή των δημοσίων υπαλλήλων γίνεται βάσει αξιοκρατικών κριτηρίων και τελεί υπό πλήρη διαφάνεια. Ο Πρόεδρος υποχρεούται στην τήρηση, επιμέλεια και επιβολή αυτών των επιλεκτικών κριτηρίων.

17

Στην δημόσια διοίκηση ισχύει η αρχή της αξιοκρατίας και της απόδοσης-αμοιβής. Η οργάνωση δομή και λειτουργία όλων των υπηρεσιών βασίζεται επάνω σε αυτές τις αρχές. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποχρεούται στην τήρηση αυτών των αρχών.

18

Ο Πρωθυπουργός και τα υπουργικά μέλη της κυβέρνησης, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχουν δικαίωμα διορισμού περιορισμένου αριθμού ειδικών εμπειρογνωμόνων, ειδικών διοικητικών υπαλλήλων, στελέχωση των αρμοδίων υπουργείων και επιβοηθητικών διοικητικών υπαλλήλων στα αντίστοιχα υπουργεία όπως σχετικός νόμος ορίσει. Μετά την αποχώρηση όμως της κυβέρνησης ή των υπουργών οι υπάλληλοι αυτοί είτε απολύονται, είτε επανέρχονται στις αρχικές των θέσεις.

19

Ο Πρόεδρος έχει δικαίωμα διαιτησίας μεταξύ των κομμάτων εφ’ όσον υπάρχουν διαμάχες που αποσταθεροποιούν την ομαλή διακυβέρνηση.

Έχει δικαίωμα εξαγγελίας διαγγέλματος προς τον λαό κατά την κρίση του και όποτε αυτός ορίσει. Η θέση και το έργο του Προέδρου της Δημοκρατίας εξυπηρετούν πάντα το εθνικό συμφέρον.

20

Ο Πρόεδρος έχει δικαίωμα νομοθέτησης, επιβολής διατάξεων και κανόνων μόνον σε θέματα δημόσιας διοίκησης. Εις άλλες περιπτώσεις έχει δικαίωμα μόνον κατάθεσης νομοσχεδίου προς ψήφιση στην Βουλή ή να προβεί σε συλλογή του απαραίτητου αριθμού υπογράφων και να προκαλέσει δημοψήφισμα.

Οι νομοθετικές του πράξεις και τα διατάγματα του μπορούν να ακυρωθούν μόνον από τον ίδιο, τον διάδοχό του, ή αυτόβουλα από το Συνταγματικό Δικαστήριο, ή από το Συντ. Δικαστήριο κατόπιν προσφυγής του ενός τρίτου των μελών της Βουλής, εφ όσον πρόκειται για θέμα συνταγματικής νομιμότητας.

21

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ορίζει ως Πρωθυπουργό τον πλειοψηφήσαντα υποψήφιο στις εκλογές. Ο Πρωθυπουργός σχηματίζει την κυβέρνηση ιδία κρίση. Ο σχηματισμός ή ανασχηματισμός κάθε κυβέρνησης πρέπει να κατοχυρωθεί με ψήφο εμπιστοσύνης από την βουλή. Η Βουλή έχει δικαίωμα να δώσει ψήφο ανοχής σε ένα κυβερνητικό σχηματισμό, o οποίος μπορεί να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα. Στην προκειμένη περίπτωση η ψήφος ανοχής πρέπει να ανανεώνεται το αργότερο κάθε δώδεκα μήνες. Ο Πρωθυπουργός ορίζει τους Υπουργούς και Υφυπουργούς, αναπληρωτές Υπουργούς ή Υφυπουργούς άνευ χαρτοφυλακίου.

22

Εις περίπτωση παραιτήσεως ή εκλείψεως του Πρωθυπουργού, ο Πρόεδρος ορίζει Πρωθυπουργό αυτόν που θα υποδείξει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στο οποίο ανήκει. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται εντός δέκα εργάσιμων ημερών. Τα πρωθυπουργικά καθήκοντα στο διάστημα αυτό εκτελούνται προσωρινά από τον Υπουργό των εσωτερικών.

23

Εάν μετά την εκλογική αναμέτρηση δεν διαθέτει κανένα κόμμα την απόλυτη πλειοψηφία, τότε δίδεται προθεσμία κατά βούληση του Προέδρου, όχι όμως πέρα των τριάκοντα εργάσιμων ημερών από την ημέρα των εκλογών σε όλα τα κόμματα που εισηλθαν στη Βουλή δια τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού.

Εάν εντός της προθεσμίας αυτής δεν προκύψει κυβέρνηση, που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, ή εάν η Βουλή δεν δώσει ψήφο ανοχής σε κυβερνητικό σχηματισμό, τότε ο Πρόεδρος προκηρύσσει επαναληπτικές εκλογές.

Τα κόμματα σε αυτή την περίπτωση υποχρεούνται στην ανάδειξη μέσω εσωκομματικών εκλογών νέων υποψηφίων Πρωθυπουργών εντός χρονικού διαστήματος που θα ορίσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Οι επαναληπτικές εκλογές θα πρέπει να έχουν διενεργηθεί το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημέρα της προηγουμένης εκλογής.

24

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει δικαίωμα σύμφωνα με την κρίση του να ζητήσει από την Βουλή επιβεβαίωση εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση στο σύνολο της, ή ξεχωριστά για τον Πρωθυπουργό ή για κάθε Υπουργό ή Υφυπουργό.

Σε περίπτωση μη εμπιστοσύνης τότε παύεται η Κυβέρνηση ή ο Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός ή ο Υφυπουργός που δεν έτυχε της εμπιστοσύνης.

Η Βουλή υποχρεούται τότε κατά περίπτωση στην ανάδειξη νέας κυβέρνησης ή νέου Πρωθυπουργού ή ο Πρωθυπουργός υποχρεούται στον διορισμό νέου Υπουργού ή Υφυπουργού.

Εάν εις αυτή την περίπτωση εντός δεκαπέντε εργασίμων ημερών δεν σχηματιστεί Κυβέρνηση έχοντας την εμπιστοσύνη ή την ανοχή της Βουλής, τότε προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές.

Στην περίπτωση αυτή δεν λαμβάνουν μέρος στις εκλογές ως υποψήφιοι τα μέλη της αποτυχούσας κυβέρνησης, ή τα πρόσωπα που δεν έτυχαν της εμπιστοσύνης.

Εκτός αυτού δεν λαμβάνει μέρος στις πρόωρες εκλογές το ένα τρίτο των μελών αυτής της Βουλής, που έχουν δικαίωμα επανεκλογής, τα οποία αποκλείονται δια κλήρου.

25

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποχρεούται να διαλύσει την Βουλή, όταν έχει λήξει η τετραετής θητεία της ή όταν ζητήσει η πλειοψηφια της Βουλής την διάλυσή της κατόπιν φανερής ψηφοφορίας. Σε αυτή την περίπτωση αποκλείονται από την επόμενη εκλογή το ένα τρίτο των βουλευτών που έχουν δικαίωμα επανεκλογής.

Το διάταγμα διάλυσης της Βουλής πρέπει να περιλαμβάνει συγχρόνως και την προκήρυξη νέων εκλογών εντός τριάκοντα ημερών.

Η σύγκληση της νέας Βουλής και η ανάδειξη της νέας Κυβέρνησης πρέπει να έχουν τελεστή εντός είκοσι εργάσιμων ημερών από την ημέρα των εκλογών.

Η προεκλογική εκστρατεία διεκπεραιώνεται πάντα υπό υπερεσιακή Κυβέρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, η σύνθεση της οποίας και η αρμοδιότητα της ορίζονται δια νόμου.

Η νέα Κυβέρνηση και η Βουλή πρέπει εντός δυο μηνών από την ορκωμοσία της να ακυρώσει ή να επικυρώσει τις αποφάσεις και τα διατάγματα της υπερεσιακής Κυβέρνησης του Προέδρου της Δημοκρατίας, που ελήφθησαν κατά το διάστημα αυτό.

Σε κάθε περίπτωση πρόωρη διάλυση της Βουλής δια οποιοδήποτε λόγω αποκλείει τον αποτυχόντα Πρωθυπουργό όπως και τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης, που είναι μέλη του Βουλευτικού Σώματος από τις επόμενες εκλογές.

26

Ο Πρόεδρος αντικαθίσταται επίσημα από τον Αντιπρόεδρο εις περίπτωση κωλύσεως, απουσίας στο εξωτερικό, ασθενείας, ή εις περίπτωση που ο ίδιος ζητήσει για ορισμένο χρονικό διάστημα την αντικατάσταση του.

27

Ο Πρόεδρος ορίζει δεκαμελές συμβούλιο το οποίο με τον Αντιπρόεδρο αποτελούν το Ανώτατο Προεδρείο.

Δια την πλήρη και αντικειμενική πληροφόρηση του λαού για θέματα οικονομίας δημιουργείται υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας ένα Εθνικό Οικονομικό Συμβούλιο.

Υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας τελεί ακολούθως και η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Τα πορίσματα και οι πληροφορίες αυτών των υπηρεσιών που ανακοινώνονται υποχρεωτικά κατά έτος είναι τα επίσημα στοιχεία του κράτους που λαμβάνονται υπόψη και αξιολογούν το κυβερνητικό έργο..

Η σύσταση, η οργάνωση, η δομή και ο τρόπος λειτουργίας των υπηρεσιών αυτών ορίζονται δια νόμου. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εγγυάται την εξασφάλιση της αντικειμενικότητας των υπηρεσιών αυτών.

28

Ο Πρόεδρος δεν έχει άλλες αρμοδιότητες παρά μόνον όσες του απονέμουν ρητά οι συνταγματικές διατάξεις και οι συμπληρωματικοί νόμοι που απορρέουν από το Σύνταγμα.

29

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Αντιπρόεδρος, τα μέλη του προεδρείου, ο Πρωθυπουργός και τα λοιπά μέλη της Κυβέρνησης και της Βουλής και γενικά όσοι ασκούν Εκτελεστική, Δικαστική και Ελεγκτική εξουσία ή καταλαμβάνουν διοικητική θέση στο δημόσιο ή δημόσιες επιχειρήσεις, όσοι γενικά αμείβονται από το δημόσιο ή από δημόσιες επιχειρήσεις δεν έχουν δικαίωμα ψήφισης νόμου, ή έκδοσης διατάγματος, ή λήψεως αποφάσεων, ή χρήσεως κατά άλλον τρόπον του αξιώματος των και της ισχύος των που πηγάζει από αυτό, προς ίδιον ή προς συναφείς αλλήλους οικονομικό ή άλλο ατομικό όφελος, που δεν συνάδει με την κοινή ηθική και τελεί πέραν του ορίου αμοιβών που έχουν θεσμοθετηθεί για έκαστον αξίωμα.

Ουδείς εξ αυτών έχει δικαίωμα λήψεως αποφάσεων υπέρ εαυτού.

30

Το δε υψος των συνολικών αποδοχών και συντάξεων όλων όσων εκ του δημοσίου ή δημοσίων επιχειρήσεων αμειβομένων προσώπων ορίζεται αναλογικά του μέσου όρου του κατωτάτου βασικού μισθού που παρέχεται στον ιδιωτικό τομεα και της κατωτάτης συντάξεως . Το ανώτατο όριο διαφοράς ορίζεται ως το δεκαπλάσιο.

Αλλαγή ή κατάργηση του νόμου αυτού επιτρέπεται μόνον κατόπιν δημοψηφίσματος. Αποκλείσεις της σχέσεως αυτής (ένα προς δέκα προς τα επάνω) επιτρέπεται μόνον κατόπιν αποφάσεως της Ειδικής Επιτροπής Αμοιβών.

Το ύψος των αμοιβών των βουλευτών και κυβερνητικών στελεχών και γενικώς όλων των πολιτικών προσώπων ως και αυτών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ορίζονται από

Ειδική Επιτροπή Αμοιβών τελούμενη υπό την αιγίδα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. .

Η Ειδική Επιτροπή Αμοιβών αποτελείται από κοινωνικά μέλη που δεν αμείβονται από το δημόσιο. Η πλειονότητα τους αποτελείται από εργάτες, αγρότες συνταξιούχους και από μικρομεσαίους επαγγελματίες.. Σχετικός νόμος ορίζει τον αριθμό των μελών της επιτροπής, και τον τρόπο λειτουργείας της.

31

Άπαντα οικονομικά οφέλη που προέκυψαν σε άτομα κατά την πολιτική τους θητεία ή υπαλληλική τους υπηρεσία υπέρ ιδίων ή άλλων προσώπων πέρα αυτών που νομίμως δικαιολογούνται, θεωρούνται αδικήματα και επανέρχονται κατόπιν δικαστικής εκδίκασης στην ιδιοκτησία ή στο ταμείο του κράτους. Τα αδικήματα αυτά ουδέποτε παραγράφονται.

32

Διπλομισθία εις τον δημόσιο τομέα ή κατά την άσκηση οιουδήποτε αιρετού ή μη αιρετού πολιτικού αξιώματος, έργου ή θέσης, αλλά και εις πάσαν άλλην περίπτωση ρητώς απαγορεύεται.

33

( Σε αντιπαράθεση του άρθρου 27 του Συντάγματος)

Καμιά αρνητική μεταβολή (μείωση) στα όρια της εδαφικής Επικρατείας δεν μπορεί να γίνει άνευ αιτίας εξαιρετικού εθνικού συμφέροντος και άνευ νόμου, χωρίς να έχει υπερψηφιστεί ο νόμος αυτός από τα τρία τέταρτα των εγγεγραμμένων πολιτών στους εκλογικούς καταλόγους κατόπιν δημοψηφίσματος Επικρατείας.

34

Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις τελούν πάντα υπό πλήρη διαφάνεια, λειτουργούν βάση καταστατικού, το οποίον έχει εγκριθεί από τις αντίστοιχες αρχές του κράτους με κριτήριο το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον και κάθε πολίτης και κρατική αρχή έχει το δικαίωμα να ζητήσει απολογισμό δραστηριοτήτων, την αναφορά των πηγών χρηματοδότησης των εξόδων, και λοιπών εσόδων. Υποχρεούνται δε στην τήρηση λογιστικών βιβλίων, έτσι όπως σχετικός νόμος ορίσει.

Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να ασκήσουν οποιαδήποτε δραστηριότητα εάν η δραστηριότητα αυτή δεν είναι πλήρως συμβατή με την κείμενη νομοθεσία και δεν έρχεται σε αντιπαράθεση, και σε σύγκρουση με το εθνικό ή λαϊκό συμφέρον.

35

Κάθε εξουσία που ασκείται πάνω από τον λαό, πηγάζει από την θέληση του, απορρέει από αυτόν ή τελεί υπό έλεγχο των υπό αυτού εκλεγμένων αντιπροσώπων του.

Εντός της κυρίαρχης επικρατείας του λαού ουδεμία εξουσία επιτρέπεται ούτε ασκείται, πέραν αυτής οπου η λαϊκή ετυμηγορία άμεσα δια δημοψηφισμάτων επιβάλλει, ή επιβάλλεται δια μέσου βουλευτικών αποφάσεων, κυβερνητικών αποφάσεων, ή αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου ή του Προέδρου της Δημοκρατίας ή οιονδήποτε δικαστικών αποφάσεων ή διατάξεων νομίμων οργάνων που τελούν υπό την εξουσία τού.

Γ

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

1

Το δικαίωμα του λαού για αυτόβουλα δημοψηφίσματα είναι η ολοκλήρωση του δημοκρατικού πολιτεύματος και η ουσιαστική υλοποίηση της λαϊκής κυριαρχίας, όπως αναφέρεται στο άρθρο ένα (1) παράγραφος δυο (2) του Συντάγματος.

2

Δημοψηφίσματα που αφορούν θρησκευτικά ζητήματα δεν επιτρέπονται.

3

Τα δημοψηφίσματα διενεργούνται δια θέματα

α) Επικρατείας

β) Περιφερείας

γ) Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Δημοψηφίσματα Επικρατείας διενεργούνται από τους πολίτες εφ’ όσον προσκομίσουν έναν αριθμό υπογραφών άνω του 1% των ψηφισάντων στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Σε αυτά τα δημοψηφίσματα οι πολίτες ψηφίζουν για την κατάργηση νόμων της βουλής ή για την θέσπιση νόμων και για αλλαγή ή τροποποίηση του Συντάγματος. Για την τροποποίηση η αλλαγή του Συντάγματος απαιτούνται εκατό χιλιάδες έγκυρες υπογραφές η συγκέντρωση των οποίων πρέπει να επέλθει εντός 18 μηνών.

Δια την διεκπεραίωση κάθε δημοψηφίσματος, όταν αυτό υποκινείται από ένα ή περισσότερα μεμονωμένα άτομα και όταν δεν πρόκειται για κατάργηση νόμου ή νόμων ή όταν δεν πρόκειται για θέσπιση νέου νόμου, απαιτείται:

α) Η διατύπωση και υποβολή του αιτήματος σε τυχόν Πρωτοδικείο της Επικρατείας συνοδευμένο με απλή αίτηση. Εις την αίτηση αναγράφονται τα ονόματα των υποκινητών δια την διενέργεια του δημοψηφίσματος.

β) Το Πρωτοδικείο εντός διμήνου εγκρίνει την αίτηση, ή την απορρίπτει όταν συντρέχουν λόγοι σοβαρότητας του αιτήματος, ή όταν υπομονεύεται η εθνική ακεραιότητα και το εθνικό συμφέρον ή όταν το αίτημα στρέφεται άμεσα ή έμμεσα ενάντια στο Σύνταγμα, ή όταν διαταράσσει την κοινωνική συνοχή και υποσκάπτει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

γ) Η έγκριση του Πρωτοδικείου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και ταυτόχρονα παρέχεται στον αιτούντα το δικαίωμα συλλογής υπογραφών εντός έξι μηνών από την ημέρα εγκρίσεως του Πρωτοδικείου. Για δημοψηφίσματα που διενεργούνται με πρωτοβουλία αναγνωρισμένων από το κράτος σωματείων Ελλήνων πολιτών, ή πολιτικών οργανώσεων και κομμάτων δεν απαιτείται η έγκριση του Πρωτοδικείου. Στην προκειμένη περίπτωση το Πρωτοδικείο ενημερώνεται εγγράφως για το περιεχόμενο του αιτήματος και την ημεροχρονολογία του διαστήματος συλλογής υπογραφών το οποίο δεν δύναται να υπερβαίνει τους έξι μήνες. Οι υπογραφές κατατίθενται στο Πρωτοδικείο.

ε) Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποχρεωτικά εκδίδει διάταγμα, το οποίο ορίζει ημερομηνία δημοψηφίσματος μετά παρέλευση τουλάχιστον έως το αργότερων δυο μηνών από την ημέρα καταβολής των υπογραφών.

Οι διοργανωτές του δημοψηφίσματος φέρουν άμεση ευθύνη για την εγκυρότητα των υπογραφών και οι παραβάσεις τιμωρούνται όπως σχετικός νόμος ορίσει. Προσφυγές εκδικάζονται από το Συντ. Δικαστήριο το οποίο υποχρεωτικά αποφαίνεται εντός τριών μηνών.

Νόμος σχετικός ορίζει την λεπτομερή διαδικασία διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων έχει νομοθετικό και εκτελεστικό χαρακτήρα και ισχύει από την ημέρα της καταμέτρησης των ψήφων.

4

Η Βουλή, ή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποχρεούνται στην έκδοση κανονιστικών διατάξεων ή συμπληρωματικών νόμων, εφ’ όσον είναι απαραίτητοι για την απρόσκοπτη και άμεση υλοποίηση των αποφάσεων του λαού. Αντικρουόμενες διατάξεις ή νόμοι, που παρεμποδίζουν την υλοποίηση κάθε λαϊκής αποφάσεως ακυρώνονται. . Το Συνταγματικό Δικαστήριο υποχρεούται στην επαγρύπνηση και τήρηση αυτών των κανόνων.

5

Δημοψηφίσματα γενικού ενδιαφέροντος (Επικρατείας) λιγότερο όμως σημαντικά μπορούν να διενεργηθούν και μόνον από μια αντιπροσωπευτική Περιφέρεια. Η Περιφέρεια αυτή επιλέγεται δια κλήρου.

5α

Δια προβλήματα που αφορούν μόνον συγκεκριμένη περιφέρεια ή νομό μπορούν να διενεργηθούν τοπικά ή περιφερειακά δημοψηφίσματα έχοντας χαρακτήρα επιλύσεως συγκεκριμένων προβλημάτων.

Προκήρυξη περιφερειακών δημοψηφισμάτων τελούνται

α) Με πρωτοβουλία του περιφερειάρχη κατόπιν συλλογής του απαραίτητου αριθμού υπογράφων,( 3% ) χωρίς έγκριση του Πρωτοδικείου

β) Ένας ή περισσότεροι πολίτες της περιφέρειας, κατόπιν εγκρίσεως ενός πρωτοδικείου, αφού προσκομίσει έναν ελάχιστο αριθμό υπογραφών

ίσον με το 3% των ψηφισάντων στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές.

Προκήρυξη τοπικών ή δημοτικών δημοψηφισμάτων έχουν οι δημότες κατά την ίδια διαδικασία αφού προσκομίσουν έναν αριθμό υπογράφων ίσον με το 3% των ψηφισάντων στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.

6

Ο λαός κατέχει το αποκλειστικό δικαίωμα απόφασης μέσω δημοψηφίσματος για την διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή για την επικύρωση του Ευρωσυντάγματος.

7

Η αλλαγή του Συντάγματος στο σύνολό του, η τροποποίηση του, η κατάργηση του, η πρόσθεση επιμέρους διατάξεων, είναι αποκλειστικό δικαίωμα του λαού και γίνεται μόνο με την θέληση του μέσω δημοψηφισμάτων Επικρατείας.

8

Δικαίωμα πρότασης για Συνταγματικές Αλλαγές κατόπιν δημοψηφίσματος παρέχεται

Α) Στην πλειοψηφία της βουλής.

Β) Στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Γ) Στο Συνταγματικό Δικαστήριο.

Δ) Σε λαϊκή πρωτοβουλία εφ όσον προσκομίσει εκατό χιλιάδες υπογραφές εντός 18 μηνών.

9

Οι αποφάσεις των δημοψηφισμάτων ισχύουν την επόμενη της

καταμέτρησης των ψήφων.

10

Δια το ίδιο θέμα επιτρέπεται δημοψήφισμα μόνον μετά παρέλευσης πέντε

Ετών. Τα δικαστήρια μπορούν να κρίνουν αν υπάρξουν ενστάσεις για την εγκυρότητα του δημοψηφίσματος. Εφέσεις εξετάζονται από το Συνταγματικό Δικαστήριο η απόφαση του οποίου είναι τελεσίδικη. Η λεπτομερή διαδικασία διενέργειας δημοψηφισμάτων ορίζεται με νόμο.

11

Η συμμετοχή των πολιτών στα δημοψηφίσματα είναι υποχρεωτική. Εξαιρέσεις επιτρέπονται σε περίπτωση ασθενείας ή απουσίας στο εξωτερικό. Ειδικός νόμος ορίζει τις ποινές, όπως και τον τροπο ασκήσεως του δικαιώματος αυτού μέσω

ΚΟΜΜΑΤΑ

1

Ως Κόμμα ορίζεται ένα οργανωμένο σύνολο πολιτών, προερχόμενο από μια ή περισσότερες κοινωνικές ομάδες ή τάξεις, με σκοπό την κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, άνευ χρήσεως βίας ή άλλων βίαιων ή παράνομων μέσων, το οποίο κατά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση, έλαβε τον προκαθορισμένο από το Σύνταγμα ελάχιστο απαραίτητο αριθμό ψήφων και εισήλθε στο Κοινοβούλιο.

2

Η πολιτεία αναγνωρίζει επίσημα πλέον ως Κόμμα το οργανωμένο αυτό σύνολο πολιτών αμέσως από την στιγμή που συμμετέχει στο Κοινοβούλιο με όλα τα συναφή πλεονεκτήματα και υποχρεώσεις, που παρέχονται από τις προκαθορισμένες συνταγματικές και νομικές διατάξεις.

3

Πολιτικές Οργανώσεις, ή ομάδες πολιτών δεν δύνανται να αναγνωριστούν ως Κόμματα, εφ όσον η πλειονότητα των μελών, ή η πλειονότητα των μελών της Κεντρικής Επιτροπής είναι αλλοδαποί.

4

Τα Κόμματα πρέπει να είναι πέραν πολιτικοθρησκευτικών επιδιώξεων.

5

Κάθε Πολιτική Οργάνωση, ή άλλη οργάνωση πολιτών, ή οποιοδήποτε άλλο οργανωμένο σύνολο πολιτών, έχει δικαίωμα αναγνώρισης του από την Πολιτεία ως Κόμμα, έστω και αν αυτό ευρίσκεται εκτός Βουλής. Δια τον σκοπό αυτό, όμως, υποχρεούται στην υποβολή καταστατικού, το οποίο πρέπει υποχρεωτικά να είναι σύμφωνο με τις κείμενες συνταγματικές διατάξεις και εγκρίνεται εφ’ όσον πληροί τους απαιτούμενους όρους, όπως ορίζει σχετική νομοθεσία. Η εξέταση και έγκριση γίνεται από αρμόδιο δικαστήριο..

6

Κάθε Πολιτική Οργάνωση ή Κόμμα που εισέρχεται για πρώτη φορά στη Βουλή, ή Ευρωβουλή θα πρέπει το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημέρα των τελευταίων εκλογών να συγκαλέσει το πρώτο επίσημο συνέδριο, στη σύγκληση του οποίου ψηφίζεται και κατοχυρώνεται από τα μέλη το καταστατικό.

Το καταστατικό αυτό υποβάλλεται για τελικό έλεγχο νομιμότητάς στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο επικυρώνει τελεσίδικα εντός δέκα ημερών το καταστατικό.

Εις περίπτωση απόρριψης του καταστατικού το κόμμα υποχρεούται στην τροποποίηση ή αλλαγή σύμφωνα με τις υποδείξεις του Συντ. Δικαστηρίου, διαφορετικά εξέρχεται της Βουλής.

Σε αυτή την περίπτωση οι έδρες του μοιράζονται αναλογικά στα υπόλοιπα Κόμματα.

Κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του καταστατικού Κομμάτων που μετέχει στη Βουλή εγκρίνεται και επικυρώνεται από ειδικό Δικαστήριο. Προσφυγές εξετάζονται από το Συνταγματικό Δικαστήριο η απόφαση του οποίου είναι τελεσίδικη και αμετάκλητη.

7

Απαραίτητες προϋποθέσεις για την αναγνώριση ενός οργανωμένου συνόλου πολιτών ως Κόμμα με σκοπό την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας που εισήλθε στο Κοινοβούλιο, για άσκηση Εκτελεστικής και Νομοθετικής Εξουσίας στα πλαίσια σχηματισμού Κυβέρνησης, ή συμμετοχής του σε αυτή ή ασκήσεως Αντιπολίτευσης, είναι υποχρεωμένο να αντλεί την πολιτική του δύναμη από τον λαό μέσω προκαθορισμένων γενικών διατάξεων του καταστατικού του, έτσι όπως αναφέρονται και ορίζονται κατωτέρω.

α) Το καταστατικό πρέπει να αναγνωρίζει και να εγγυάται την ισχύ του Συντάγματος

β) Οι εσωκομματικές εξουσίες πρέπει να προέρχονται από άμεσες δημοκρατικές διαδικασίες.

γ) Δικαίωμα ψήφου έχουν τα μέλη, που έχουν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας των και είναι εγγεγραμμένα τουλάχιστον ένα χρόνο από την ημέρα της ψηφοφορίας.

δ) Τα κομματικά μέλη εκλέγουν κάθε δεύτερο έτος τα όργανα των Τοπικών και Νομαρχιακών Οργανώσεων.

ε) Τα κομματικά μέλη εκλέγουν την Κομματική Αντιπροσωπεία.

ζ) Τα κομματικά μέλη εκλέγουν τον υποψήφιο Πρωθυπουργό.

η) Τα μέλη της Κομματικής Αντιπροσωπείας προτείνουν την Κεντρική

Επιτροπή

θ) Τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής προτείνουν τον Πρόεδρο, τον Γραμματέα του κόμματος.

ι) Οι υποψήφιοι βουλευτές αυτοπροτείνονται. Τα μέλη του Κόμματος εκλέγουν με μυστικές εκλογές τους υποψήφιους βουλευτές.

κ) Η διευθέτηση των διαφωνιών μεταξύ των μελών γίνεται από ειδική διαιτητική ομάδα προτεινόμενη από την Κομματική Αντιπροσωπεία και εκλεγμένη από τα μέλη. Η εσωδικαστική αυτή οργάνωση πρέπει να έχει πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια δομή, έτσι όπως ορίζεται στο καταστατικό του κόμματος.

8

Η οργανωτική δομή του καταστατικού των Κομμάτων υφίσταται ως εξής.

- Τοπική Οργάνωση

- Νομαρχιακή Επιτροπή

- Κομματική Αντιπροσωπεία

- Κεντρική Επιτροπή

- Πρόεδρος του Κόμματος

- Γραμματέας του Κόμματος

- Ταμίας του Κόμματος.

9

Η Τοπική Οργάνωση εκλέγει τα όργανα λειτουργίας της τουλάχιστον κάθε δυο χρόνια. Οι Τοπικές Οργανώσεις εκλέγουν τα συντονιστικά όργανα της Νομαρχιακής Επιτροπής όπως ορίζει το καταστατικό του Κόμματος

10

Η Κομματική Αντιπροσωπεία εκλέγεται κάθε δύο χρόνια απευθείας από τις Τοπικές Οργανώσεις.

Εις αυτήν αντιπροσωπεύονται όλες οι Τοπικές Οργανώσεις αναλογικά του αριθμού των μελών βάσει ποσοστού, όπως ορίζει το καταστατικό.

Υποψηφιότητα μπορεί να θέσει κάθε μέλος αρκεί να έχει το δικαίωμα του Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι.

Η Κομματική Αντιπροσωπεία εκλέγει δεκαμελη συντονιστική επιτροπή και τον Πρόεδρο της Κομματικής Αντιπροσωπείας, οι οποίοι τίθενται επικεφαλής κατά την διάρκεια της θητείας της.

Κάθε εκλεγμένο μέλος έχει δικαίωμα επανεκλογής

11

Η Κομματική Αντιπροσωπεία προτείνει την Κεντρική Επιτροπή, η οποία αποτελείται τουλάχιστον από δώδεκα μέλη.

Κάθε κομματικό μέλος έχει δικαίωμα θέσεως υποψηφιότητας για την εκλογή του ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, αρκεί να προταθεί από μια Τοπική Οργάνωση ή από μια Νομαρχιακή Επιτροπή της Επικρατείας.

Τα μέλη του Κόμματος εκλέγουν την Κεντρική Επιτρο

12

Η Κεντρική Επιτροπή προτείνει τουλάχιστον τρεις υποψηφίους για την προεδρία του Κόμματος και τουλάχιστον τρεις για το Γραμματέα του Κόμματος.

Τα κομματικά μέλη εκλέγουν με μυστική ψηφοφορία τον Πρόεδρο και τον Γραμματέα του Κόμματος.

Η Κεντρική Επιτροπή εκλέγει τον Ταμία του Κόμματος.

13

Τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής εκλέγονται κάθε δυο χρόνια με δικαίωμα δυο επανεκλογών ( συνολική πιθανή θητεία 6 χρόνια).

Ο Πρόεδρος, ο Γραμματέας και ο Ταμίας εκλέγονται κάθε τρία χρόνια, έχουν δικαίωμα δυο επανεκλογών ( συνολική πιθανή θητεία 9 χρόνια).

14

Η Κεντρική Επιτροπή είναι ο άμεσος διαχειριστής των κομματικών υποθέσεων πολιτικών και διοικητικών. Εκπροσωπείται προς τα έξω μέσω του Προέδρου, ο οποίος ο οποίος ευθύνεται για τις πράξεις του στα πλαίσια του νόμου.

Η Κεντρική Επιτροπή με τον Πρόεδρο, τον Γραμματέα και τον Ταμία αποτελούν το ανώτατο διοικητικό κλιμάκιο του Κόμματος. Αυτοί ορίζουν τα υπόλοιπα απαραίτητα διοικητικά όργανα και τους αντικαταστάτες τους.

Δια τις πράξεις των λογοδοτούν ενώπιον της Κομματικής Αντιπροσωπείας, η σύγκληση της οποίας συνέρχεται τουλάχιστον δυο φορές ανά έτος υποχρεωτικά.

15

Η Κεντρική Επιτροπή προτείνει τουλάχιστον τρεις υποψηφίους για την Πρωθυπουργία.

Κάθε κομματικό μέλος έχει το δικαίωμα θέσεως υποψηφιότητας για την διεκδίκηση της Πρωθυπουργίας αρκεί να προταθεί ή να εκλεγεί

( σε περίπτωση περισσοτέρων υποψηφίων) από τα κομματικά μέλη μιας οιασδήποτε Νομαρχιακής επιτροπής της Επικρατείας.

Τα μέλη του κόμματος ψηφίζουν μυστικά τον υποψήφιο που θα διεκδικήσει την Πρωθυπουργία στις επόμενες εκλογές.

Οι υποψήφιοι υποδεικνύονται τουλάχιστον 3 μήνες πριν την ημέρα των εκλογών.

16

Ο Πρόεδρος του Κόμματος μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για την Πρωθυπουργία άνευ προτάσεως της Κεντρικής Επιτροπής, της Κομματικής Αντιπροσωπείας και άνευ εκλογής του σε μια Νομαρχία της Επικρατείας.

Εις περίπτωση εκλογής του όμως ως Πρωθυπουργός πρέπει να παραιτηθεί της θέσεως του Προέδρου του Κόμματος.

Σε περίπτωση αποτυχίας του επανέρχεται στην Προεδρία του Κόμματος.

Ένα και το αυτό πρόσωπο δεν μπορεί να είναι συγχρόνως Πρωθυπουργός, Πρόεδρος, Γραμματέας η Ταμίας του κόμματος.

17

Μετά την έγκριση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το Κόμμα λαμβάνει επίσημα το δικαίωμα χρηματοδότησης από το κράτος.

Τα Κόμματα που αντιπροσωπεύονται στη Βουλή λαμβάνουν όλα την ίδια χρηματική στήριξη ανεξάρτητα από το σύνολο των εδρών που έχει έκαστο.

Η χρηματοδότηση είναι ετησία για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών και κατά εκλογή για την κάλυψη των αναγκών της προεκλογικής περιόδου.

Ο Πρόεδρος της Βουλής υποβάλει αίτηση χορήγησης χρηματικού ποσού δια την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των κομμάτων και εν περιπτώσει για την κάλυψη των αναγκών της προεκλογικής αναμέτρησης..

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καθορίζει το υψος του ποσού επιχορήγησης σύμφωνα με την κρίση του, το οποίο παρέχεται ανά έτος στα αντίστοιχα Κόμματα.

Η ειδική προεκλογική επιχορήγηση παρέχεται το αργότερα δύο μήνες πριν την ημέρα των εκλογών. Στις πολιτικές οργανώσεις και κόμματα που λαμβάνουν μέρος στις εκλογές παρέχεται ιδιαίτερη χρηματοδότηση και προβολή στα ΜΜΕ , όπως σχετικός νόμος ορίσει… Εις κάθε περίπτωση τα Κόμματα που αντιπροσωπεύονται στη Βουλή λαμβάνουν το ίδιο χρηματικό ποσό ανεξάρτητα από το ποσοστό εδρών που κατέχουν, για την κάλυψη πάγιων αναγκών αλλά και για την κάλυψη προεκλογικών εξόδων. Eπίσης, όλα τα κόμματα της βουλής, προβάλλονται εξ ίσου στα ΜΜΕ. Εν προκειμένω ορίζονται κομματικές εκπομπές, σε όλα τα τηλεοπτικα μέσα, οι οποίες τελούν υπό την ευθύνη του εκάστοτε κόμματος. Οι διαδικασίες ορίζονται με νόμο

18

Ιδιαίτεροι συμπληρωματικοί πόροι μπορούν να αποτελέσουν οι μηνιαίες τακτικές εισφορές των μελών ( το υψος των οποίων αναφέρεται στο καταστατικό) και οι χορηγήσεις νομικών ή φυσικών προσώπων.

Εν προκειμένω, οι χορηγήσεις δεν μπορούν να προσφερθούν απ’ ευθείας στο ταμείο του Κόμματος, αλλά μόνον μέσω του ειδικού κρατικού ταμείου περι χρηματοδοτήσεως των κομμάτων, ταμείο το οποίο τελεί υπό τον έλεγχο και εποπτεία του Προέδρου της Δημοκρατίας.. Το ποσό της χορήγησης παρέχεται μόνον κατά το ήμισυ στο κόμμα προτίμησης, το δε υπόλοιπο μοιράζεται ταυτόχρονα αναλογικά στα υπόλοιπα κόμματα..

Οι χορηγίες αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό των εξόδων του ισολογισμού των χορηγούντων.. Δεν αποτελούν δηλαδή αντικείμενο φορολογικών ελαφρύνσεων. Εξαίρεση αποτελούν οι μηνιαίες εισφορές των μελών στο ύψος εκείνο που αναγράφονται εις το καταστατικό του κόμματος.

Παραβάσεις των διατάξεων αυτών τιμωρούνται αυστηρά όπως σχετικός νόμος ορίσει.

19

Πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση κάθε Κόμμα πρέπει να ανακοινώσει ρητά τα ποσά που πρόκειται να διαθέσει στην προεκλογική του εκστρατεία.

Τα Κόμματα που είναι ήδη στην βουλή δεν έχουν το δικαίωμα να διαθέσουν χρηματικά ποσά πέρα αυτών που προβλέπει ο σχετικός νόμος και σε καμιά περίπτωση πέρα του διπλάσιου ποσού του οικονομικά ισχνότερου Κόμματος που είναι στην βουλή.

Στις συνολικές δαπάνες κάθε Κόμματος συνυπολογίζονται και οι ξεχωριστές δαπάνες κάθε υποψηφίου του.

Νόμος ορίζει τις εγγυήσεις διαφάνειας ως προς το σύνολο διαχείρισης των δαπανών σε κάθε περίπτωση των Κομμάτων, των Βουλευτών, των υποψηφίων και των υποψηφίων στην τοπική αυτοδιοίκηση όλων των βαθμών.

Τα Κόμματα επιπλέον και οι Πολιτικές Οργανώσεις που επιχορηγούνται από το Κράτος υποχρεούνται στη τήρηση βιβλίων και στην δημοσίευση του ετησίου ισολογισμού των, όπου αναφέρονται επακριβώς οι δαπάνες και τα έσοδα.

Τα Κόμματα και οι Πολιτικές Οργανώσεις δεν έχουν δικαίωμα πίστωσης, χρέωσης, σύναψης δανείου σε καμία περίπτωση.

Επιχειρηματική ή κερδοσκοπική δραστηριότητα των κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων απαγορεύεται.

Τα Κόμματα και οι Πολιτικές Οργανώσεις δεν έχουν δικαίωμα ιδιοκτησίας ή αποδοχής ακινήτου περιουσίας από κληρονομιά ή δωρεά. Έχουν δικαίωμα χρήσης και νομής περιουσιακών στοιχείων που τους χορηγηθήκαν άνευ του δικαιώματος μεταβίβασης της χρήσης ή της νομής χωρίς την σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η κυριότητα των περιουσιακών στοιχείων αυτών ανήκει στο Κράτος.

Ειδικός νόμος ορίζει την επιχορήγηση ανεξαρτήτων υποψηφίων για το βουλευτικό αξίωμα ή για άλλες αιρετές θέσεις.

20

Όταν ένα Κόμμα μετά την εκλογική αναμέτρηση δεν εισαχθεί εκ νέου στην βουλή τότε η χρηματοδότηση του είναι ανάλογη του αριθμού των εγγεγραμμένων μελών του κατά την ημέρα των εκλογών.

Ως μέτρο λαμβάνεται το ποσό χρηματοδότησης που αντιστοιχεί σε κάθε κόμμα της βουλής διαιρούμενο δια του αριθμού των εγγεγραμμένων μελών του πρώτου σε έδρες κόμματος. Το ποσό που προκύπτει από την διαίρεση πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό των ενεργών και εγγεγραμμένων μελών του μη εκ νέου εισαχθέντος στη Βουλή Κόμματος και το γινόμενο που προκύπτει καθορίζει το υψος του ποσού της χρηματοδότησης που του αντιστοιχεί.

Τα Κόμματα που δεν έχουν εισέλθει ποτέ στην Βουλή όπως και οι Πολιτικές Οργανώσεις δεν υπόκεινται στις άνω αναφερόμενες διατάξεις.

Αυτά έχουν δικαίωμα χρηματοδότησης βάσει διαφορετικού νόμου και εφ όσον αποδείξουν έναν κατώτατο αριθμό μελών που θα ορίζει ο ειδικός αυτός νόμος. Απαραίτητη προϋπόθεση για κρατική επιχορήγηση τους είναι η ύπαρξη καταστατικού, ο έλεγχος της συνταγματικότητας των επιδιώξεων της οργάνωσης και κατόπιν εγκρίσεως τριμελούς πρωτοδικείου.

21

Τα χρήματα που διατίθενται από το Κράτος προς τα Κόμματα και τις Πολιτικές Οργανώσεις, έχουν τον σκοπό την ενημέρωση του κοινου επάνω στα προγράμματα και τις ιδέες αυτών των οργανώσεων.

Σε καμιά περίπτωση δεν καλύπτονται δραστηριότητες που έχουν σκοπό ιδιωτικού ή κομματικού εμπλουτισμού.

Οι αμοιβές κομματικών στελεχών εγκρίνονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι θέσεις είναι ανάλογες του εγγεγραμμένου αριθμού των μελών. Τα έξοδα καλύπτονται από το συνολικό ποσό χρηματοδότησης των Κομμάτων.

22

Οι υποψήφιοι για την Πρωθυπουργία και φυσικά πριν την εκλογή τους από τα μέλη του Κόμματος, υποχρεούνται στην σύνταξη ολοκληρωμένου οικονομικού και κυβερνητικού προγράμματος.

Το πρόγραμμα αυτό μπορεί να είναι κοινό για όλους τους υποψηφίους του Κόμματος ή ο κάθε υποψήφιος μπορεί να παρουσιάσει δικό του πρόγραμμα ή να διαφοροποιηθεί σε ορισμένα σημεία του κοινού προγράμματος.

Τα προγράμματα παρουσιάζονται από τους υποψηφίους προς συζήτηση στην Κομματική Αντιπροσωπεία Η Κομματική Αντιπροσωπεία έχει δικαίωμα προτάσεων ή ακόμα και επεξεργασίας ιδίου προγράμματος και επιλέξεως εκείνου του ατόμου ως υποψηφίου που είναι πρόθυμο να το αποδεχθεί.

Μετά την ολοκλήρωση των διαβουλεύσεων και ενδεχομένως διαμόρφωση του προγράμματος ή προγραμμάτων, τίθενται προς τελική επιλογή στην κρίση των μελών του κόμματος τα οποία μέλη εκλέγουν το πρόγραμμα, στην προκειμένη περίπτωση τον υποψήφιο που το αντιπροσωπεύει.

23

Ο αναδειχθείς υποψήφιος για την Πρωθυπουργία, υποβάλει το εν λόγω πρόγραμμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως το επίσημο πλέον πρόγραμμα της κομματικής παράταξης, συμφωνα με το οποίο θα διεκδικήσει τις επόμενες εκλογές.

Το Κόμμα με υπεύθυνο τον Πρωθυπουργό, δεσμεύεται όσον αφορά την υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος απέναντι στο λαό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Σε περίπτωση σοβαρής απόκλισης του προαναγγελθέντος οικονομικού προγράμματος από τους στόχους του, όπως και προαναγγελθέντων διοικητικών μεταρρυθμίσεων και αλλαγών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και με συναίνεση του Οικονομικού Συμβουλίου της χώρας, έχει το δικαίωμα καταλογίσεως ευθυνών στον Πρωθυπουργό, σε όλα τα μέλη της Κυβέρνησης ακόμα και στον Πρόεδρο του κυβερνώντος Κόμματος.

Μετά την λήξη της κυβερνητικής θητείας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει δικαίωμα τεκμηριωμένης αναφοράς στο Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο αποφαίνεται αν υπάρχει έκδηλη καταπάτηση του Συντάγματος, περί κυβερνητικής αποτυχίας και απαίτησης επιβολής κυρώσεως από αρμόδιο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο όπως σχετικός νόμος, περί υφαρπαγής πολιτικής εξουσίας εξ απάτης, ορίσει.

Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο αποφασίζει κατά την κρίση του. Σε κάθε περίπτωση προβλέπεται για πάντα στέρηση του δικαιώματος του Εκλέγεσθαι των υπευθύνων.. και λοιπές ποινικές κυρώσεις όπως σχετικός νόμος ορίσει.

24

Η Κομματική Αντιπροσωπεία του κυβερνώντος Κόμματος έχει δικαίωμα ασκήσεως βέτου σε αποφάσεις ή νομοθετικές διατάξεις της κυβέρνησης, εφ’ όσον αυτή πράττει, ή ενεργεί εν αντιθέσει των προεκλογικών υποσχέσεων και προγραμμάτων.

Στην προκειμένη περίπτωση η Κομματική Αντιπροσωπεία έχει δικαίωμα

αναφοράς στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος κρίνει κατά την γνώμη του τις κυβερνητικές αποφάσεις και εν συνεχεία προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο εγκρίνει ή απορρίπτει τις επίμαχες κυβερνητικές αποφάσεις εντός σύντομου χρονικού διαστήματος όχι περισσότερου του ενός μηνός..

25

Οι συνδικαλιστικοί φορείς, σύλλογοι πολιτών, αντιπροσωπείες πολιτών, ή άλλων κοινωνικών φορέων, ή μεμονωμένα άτομα με πρόβλημα το οποίο έχει γενικό χαρακτήρα ή αφορά μεγάλη ομάδα πολιτών, έχουν δικαίωμα γραπτής επίσημης υποβολής ερωτήσεων στους υποψηφίους και στις κομματικές ηγεσίες η οποία υποβάλλεται επίσημα μέσω δικαστικού επιμελητή, κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας δια την επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων.

Οι επερωτηθέντες υποχρεούνται το αργότερο έως την λήξη της προεκλογικής εκστρατείας να δώσουν γραπτή, ή μέσω του τύπου, δεσμευτική απάντηση προς λύση ή απόρριψη του υποβληθέντος αιτήματος ή δήλωση μη αναγνώρισης του ερωτήματος ως κοινό πρόβλημα, ή άλλου είδους δεσμευτικής ή μη δεσμευτικής απάντησης.

Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης τυχούσης δεσμευτικής υποσχέσεως, υφίσταται το δικαίωμα σε κάθε πολίτη προσφυγής στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο προς επίρριψη ευθυνών και κυρώσεων, με δικαίωμα απαίτησης αποζημιώσεως, και τιμωρίας των υπευθύνων όπως σχετικός νόμος ορίσει.

26

Όταν προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ δυο ή περισσοτέρων κομμάτων, τότε η κυβέρνηση αυτή θα πρέπει να ορίσει ακριβώς ποιες προεκλογικές εξαγγελίες από τα κόμματα συνεργασίας προτίθεται να υλοποιήσει. Το σύμφωνο συνεργασίας πρέπει να είναι σε μορφή γραπτού κειμένου, το οποίο δημοσιεύεται

Σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση ευθύνεται μόνο για τις εξαγγελίες που ανακοινώθηκαν από κοινού από τα κόμματα συνεργασίας αφού έχουν καταρτίσει κοινό πρόγραμμα και υποβάλει στον Προέδρο της Δημοκρατίας. Ο Προέδρος της Δημοκρατίας έχει δικαίωμα να το αποδεχτεί ή να το απορρίψει και να ζητήσει παράλληλα διευκρινήσεις ή περισσότερη σαφήνεια των προγραμματικών δηλώσεων.

27

Η διαμόρφωση της πολιτικής στην Ελλάδα είναι θέμα των Ελλήνων.

Καμία πολιτική οργάνωση, ούτε πολιτικά κόμματα επιτρέπονται, που έχουν πολιτικοθρησκευτικά ερείσματα, που προσβάλλουν εθνικές και ηθικές αρχές του ελληνικού πολιτισμού, που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα στην αλλοίωση της ομοιογένειας του ελληνικού λαού και επιδιώκουν κατάλυση του Συντάγματος και της λαϊκής κυριαρχίας.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ

Στο άρθρο 7 προβλέπεται το δικαίωμα των βουλευτών να αυτοπροτείνονται. Ο λόγος είναι η απεξάρτηση της επιλογής των βουλευτών από την στεγνή κομματική κυριαρχία. Ο καθένας πρέπει να έχει το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα χωρίς την έγκριση της κομματικής μηχανής για να πάψει πλέον να έχει ισχύ ο κομματικός σωλήνας. Ο καθένας μπορεί να εγγραφεί στην επίσημη λίστα υποψήφιων βουλευτών σε μια νομαρχιακή οργάνωση, οποιουδήποτε κόμματος και να θέσει υποψηφιότητα.

Είναι θέμα πλέον των μελών του κόμματος της νομαρχίας να τον εκλέξουν ως υποψήφιο βουλευτή η όχι..

Στο άρθρο 24 και 25 προβλέπεται σε περίπτωση αποτυχίας δημιουργίας κυβερνητικού συνασπισμού ο αποκλεισμός του ενός τρίτου των βουλευτών και των αρχηγών των κομμάτων που εκπροσωπούνται στην βουλή από τις επόμενες εκλογές.. Αυτό είναι αναγκαίο για να βρίσκονται πάντα συναινετικές λύσεις και συμβιβασμοί, διαφορετικά βγαίνουν από την πολιτική αυτοί που δεν είναι ικανοί να πράξουν τοιουτοτρόπως.

Η απλή αναλογική είναι δίκαιο σύστημα αντιπροσώπευσης άλλα δεν πρέπει να στερεί από τον λαό το δικαίωμα μιας σταθερής κυβέρνησης.

Στην τροποποίηση του Συντάγματος που προτείνεται οι εξουσίες δεν είναι μόνο τρεις, νομοθετική, δικαστική, εκτελεστική, άλλα προστίθεται και η Ελεγκτική, η θεσμοθέτηση της οποίας επιδιώκεται για πρώτη φορά στην ιστορία της δημοκρατίας.

Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία αναφέρεται ότι η Ελεγκτική Εξουσία ασκείται από την αντιπολίτευση και από τον ελεύθερο τύπο. Αυτού του είδους έλεγχος έχει αποδειχτεί αναποτελεσματικός στην πράξη από την σωρεία των οικονομικών σκανδάλων που είναι μόνιμη πληγή του λαού.

Η θεσμοθέτηση της Ελεγκτικής Εξουσίας καθορίζεται σε νομικά πλαίσια, αποκτά δομή, αποκτά πρόσωπο, αρμοδιότητες και ουσιαστική ευθύνη.

Στο προτεινόμενο Σύνταγμα ορίζεται καθοριστικά η έννοια και ο ορισμός της Δημοκρατίας. Έτσι ένα πολιτικό σύστημα μπορεί να ονομαστεί ως Δημοκρατία όταν τα κοινωνικά μέλη φέρουν και μπορούν να ασκούν στην πράξη όλα τα πολιτικά δικαιώματα, που για πρώτη φορά αναφέρονται ως απαραίτητη προϋπόθεση. Αυτά κατά τον ορισμό είναι : Εκλέγειν, Εκλέγεσθαι, Ελέγχειν, Δικάζειν και Νομοθετείν.

Όταν ένα κοινωνικό μέλος είναι σε θέσει να ασκήσει αυτά τα πολικά δικαιώματα τότε και μόνο τότε μπορεί να ονομαστεί πολίτης.

Στην περίπτωση μας τώρα τα κοινωνικά μέλη ασκούν μόνο τα δικαιώματα Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι. Τα υπόλοιπα ασκούνται από τους αντιπροσώπους του(βουλευτές), Αρά τα κοινωνικά μέλη με περιορισμένα πολιτικά δικαιώματα , είναι υπήκοα ή αντιπροσωπευόμενα άτομα.

Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία επομένως δεν υπάρχουν πολίτες πάρα μόνο υπήκοοι.. Πολίτες σε αυτό το πολιτικό σύστημα είναι μόνο οι βουλευτές.

Η Δημοκρατία στην Ελλάδα λαμβάνει χώρα μόνο εντός μιας αιθούσης, αυτής του κοινοβουλίου..

Στην πράξη οι πολίτες μπορούν να ασκήσουν τα πολιτικά τους δικαιώματα όταν είναι σε θέση να αποφασίζουν αυτόβουλα με δημοψηφίσματα.

Ένα ακόμα βασικό στοιχείο του προτεινομένου Συντάγματος είναι η θεσμοθέτηση για πρώτη φορά στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού ο ενιαίος τρόπος λειτουργίας των κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων. Η ανάδειξη των κομματικών οργάνων, η κομματική πολιτική, το κυβερνητικό πρόγραμμα και οι υποψήφιοι βουλευτές είναι πλέον θέμα επιλογής των μελών του κόμματος. Έτσι εξασφαλίζεται και εντός των κομμάτων η λαϊκή κυριαρχία. Το κομματικό μέλος παύει να είναι πειθήνιο όργανο, να εκτελεί εντολές και να εισφέρει εργασία και χρήματα χωρίς να έχει κανένα δικαίωμα στην διαμόρφωση της κομματικής πολιτικής.. Τώρα με αυτές τις προτεινόμενες αλλαγές γίνεται κυρίαρχο όργανο … Οι λαοπλάνοι, δημαγωγοί και κάθε είδους τυχοδιώκτες δεν έχουν περιθώρια επιβίωσης εντός ενός παρόμοιου κομματικού μηχανισμού.. Οι πρόεδροι δεν είναι πλέον αιωνόβιοι και αρτηριοσκληρωμένοι πολιτικοί ηγέτες…

Ένα μεγάλο αντεπιχείρημα στην άμεση Δημοκρατία και στο δικαίωμα του λαού να αποφασίζει με δημοψηφίσματα είναι το θέμα της ωριμότητας του λαού να επιλέξει σωστά.

Οι επικριτές ισχυρίζονται επιπλέον ότι ο ελληνικός λαός, δεν έχει την νοοτροπία εκείνη όπου θα μπορέσει να λειτουργήσει η άμεση Δημοκρατία σε σωστή βάση, γιατί είναι διεφθαρμένος, έχει ρουσφετολογικά κίνητρα στις επιλογές του και ότι είναι αδιάφορος για τα κοινά…

Οι υποστηρικτές του αρχηγικού μοντέλου και της αντιπροσώπευσης φυσικά έχουν κάθε λόγο να είναι αντίθετοι σε αυτό το πολιτικό σύστημα.

Έχουν τα δικά τους επιχειρήματα και φυσικά τον τρόπο και τα μέσα να

πείσουν ακόμα και τον ίδιο τον λαό για την ανικανότητα του να πάρει μια

σωστή απόφαση. Την μόνη σωστή απόφαση, που μπορεί να πάρει ένας λαός

είναι να επιλέξει ένα κόμμα και τα πρόσωπα από μια λίστα που

εκπροσωπούν. Έτσι ισχυρίζονται. !

Όταν ένας λαός δεν είναι κυρίαρχος δεν μπορεί να είναι υπερήφανος για τα κατορθώματα του, αλλά ούτε και να κατακρίνεται για τις αποτυχίες του.

Ο ελληνικός λαός μετά την απελευθέρωση, δεν ήταν ποτέ κυρίαρχος.. Ίσως σε προηγούμενες εποχές από τεχνικής άποψης και από την αδυναμία πληροφόρησης και του αναλφαβητισμού που επικρατούσε να μην ήταν πράγματι σε θέση να πάρει αποφάσεις.. Τώρα, όμως, όταν ο μέσος Έλληνας έχει τελειώσει τουλάχιστον την μέση εκπαίδευση, νομίζω ότι έχει την απαιτούμενη γνώση για να λάβει μια απόφαση που τον αφορά άμεσα..

Εξ άλλου τα δημοψηφίσματα είναι το αποτέλεσμα του κοινού συλλογικού νου. Δεν αποφασίζει ένας αλλά ο μέσος όρος της πνευματικής διαύγειας του συνόλου… Όταν έχει εξασφαλιστεί η σωστή πληροφόρηση νομίζω ότι και οι αποφάσεις θα είναι σωστές.. Οπότε ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης το φέρνει ο τύπος. Αλλά ο τύπος έχει την ίδια ευθύνη και στην αντιπροσωπευτική Δημοκρατία..

Η πρόβλεψη για το ίδιο ποσό χρηματοδότησης των κομμάτων και τον ίδιο χρόνο προβολής στα ΜΜΕ έχει ακριβώς αυτό τον σκοπό. Να μην υπάρχουν μονοπώλια πληροφόρησης αλλά όλα τα κόμματα να έχουν τις ίδιες δυνατότητες πληροφόρησης ανεξάρτητα του ποσοστού εκπροσώπησης στην βουλή..

Η άμεση Δημοκρατία μπορεί να κάνει και λάθη.. Την ευθύνη όμως θα την έχει ο ίδιος ο λαός για τις αποφάσεις του και μπορεί κάλλιστα ο ίδιος σε δεδομένη στιγμή να επανορθώσει και να μάθει από τα λάθη του..

Το κόστος των λανθασμένων αποφάσεων το φέρνει αυτός, ενώ τα λάθη των αντιπροσώπων δεν τα φέρουν οι αντιπρόσωποι αλλά και πάλι ο λαός..

Η ουσιαστική διάσπαση της εκτελεστικής εξουσίας μεταξύ Προέδρου της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ορθή λειτουργία της κοινωνίας. Το μέχρι τούδε μονοπώλιο της εκτελεστικής εξουσίας δεν έφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Οπότε αυτό το μοντέλο που βασίζεται στην αρχή του ενός ανδρός, δηλαδή του πρωθυπουργού είναι αναχρονιστικό και επιβλαβές. Το σημαντικότερο στην προτεινομένη αλλαγή είναι η πρόβλεψη της απαγκίστρωση της κυβέρνησης από τον κρατικό μηχανισμό της χώρας και από το άγχος των διορισμών στην δημόσια διοίκηση με τα γνωστά προβλήματα ρουσφετολογίας και διορισμού ανώφελου αριθμού ατόμων για ψηφοθηρικούς λόγους.

Σε αυτό το σύστημα περεταίρω προβλέπεται επίσης η απεξάρτηση της δικαστικής εξουσίας από την εκτελεστική, καθότι τα ανώτατα δικαστικά όργανα εκλέγονται άμεσα από τον λαό, το οποία φέρουν την ευθύνη για όλο το δικαστικό σώμα και τα οποία με την σειρά τους ορίζουν τα υπόλοιπα ανώτατα στελέχη του σώματος.. Έτσι ο υπουργός δικαιοσύνης καταργείται ντε φάκτο.

Επίσης άκρως σημαντική είναι η πρόβλεψη της αξιοπιστίας του Πολιτικού Λόγου. Τέλος οι υποσχέσεις, οι ψευδολογίες και η αυθάδεια των εξουσιαστών. Όλοι πλέον οι ασκούντες εκτελεστική εξουσία φέρουν ευθύνη για αυτά που ευαγγελίζονται και υποχρεούνται στην υλοποίηση ενός συγκεκριμένου προεκλογικού προγράμματος που οι ίδιοι έχουν εκπονήσει.

Η άμεση Δημοκρατία δεν είναι το τέλειο πολιτικό σύστημα γιατί αυτό δεν

υπάρχει. Είναι όμως το σύστημα που ταιριάζει περισσότερο στην ανθρώπινη

προσωπικότητα και στις νοησιαρχικές κοινωνίες των ανθρώπων .. Είναι το

σύστημα που βασίζεται στην προσωπική ελευθερία η οποία είναι ο

βασικότερος παράγοντας δημιουργίας. Αλλά και πάλι η άμεση Δημοκρατία

χρειάζεται βασικούς κανόνες λειτουργίας και ασάλευτες ηθικές αρχές όπως

και ποινές και τιμωρίες αυτών που παραβιάζουν τους κανόνες λειτουργίας

της.

Διευρυνση της Δημοκρατιας

ΕΠΑΦΗ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Η ιστοσελίδα βρίσκεται υπό κατασκευή.

24200 Μεσσήνη

© 2026. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.